Ekim başındaki ilk düşük not: çocuk karneyi sakladığında akşam ne yapmalı
7-9 yaş arası çocuğu olan ve gizli bir not yakalanmış ebeveynler için pratik bir plan. Sorgu yerine üç oyun ve konuşmayı değiştiren doğru cümleler.
Saat akşam sekizi on geçiyor. Karne çantada, çanta antredeki askılığın altında, çocuk ise birden dişlerini fırçalamak istiyor — ödevini yapmadan önce. Eylülden beri hiç olmamış bir şey bu. Sayfayı açıyorsunuz ve geçen salıdan kalma matematik notunu görüyorsunuz: 3. Beş gün geçmiş. Beş akşam boyunca "bugün nasıldı" diye sormuş, "iyiydi" cevabını almışsınız.
İlk içgüdü, neden daha önce fark etmediğinizi sormaktır. Ama tam da bu soru, çocuğa susmakta haklı olduğunu kanıtlar — çünkü artık açıklanması gereken tek şey değil, iki şey vardır: hem düşük not hem de saklama. İkincisi birden daha korkunç görünmeye başlar.
7-9 yaş çocuklar neden notlarını saklar, yalan söylemez
Bu yaşta çocuk nadiren bir plan kurar. Sadece erteler. Perşembe eve gelir, sizin yorgun olduğunuzu görür ve "bugün değil" der. Cuma günü artık vakit geçmiştir ve sessizliğin kendisi bir suça dönüşmüştür. Pazartesi ise iş imkânsız hale gelir: başlayacak bir cümle yoktur artık.
Bu yüzden ekim başında bir ebeveynin yapabileceği en faydalı şey sorumluluk üzerine konuşmak değildir. Karneyi göstermeyi, cesaret gerektirmeyecek kadar sıradan bir hale getirmektir. Net bir başlangıcı ve sonu olan bir oyun, bir ritüel — bu, yedi-sekiz yaşındakilerde göz göze konuşmaktan çok daha iyi işe yarar.
İlk üç dakika: ne söylemeli, neyi yutkunup geçmeli
İlk cümlenin tonu, bir dahaki sefere notu aynı gün öğrenip öğrenmeyeceğinizi belirler. İşte işe yarayan ve yaramayan cümleler.
- Şunu deyin: "Salıdan kalma 3'ü gördüm. Bana sınavda neler olduğunu anlat." — Odağı saklamaktan sınava çevirirsiniz.
- Bunu demeyin: "Neden bana söylemedin?" — Çocuğun bu sorunun cevabı yoktur, kötü bir cevap uyduracaktır.
- Şunu deyin: "Ben altıncı sınıfta kimyadan zayıf almıştım, iki hafta söylememiştim. Sen beş gün dayandın." — Gerginliği düşürür, mazeret göstermez.
- Bunu demeyin: "Her akşam çantanı kontrol edeceğim." — Bu, karneyi sürekli korku kaynağına dönüştürür.
- Şunu deyin: "Yarın hangi üç soruda takıldığına bakalım. Sadece üç tane." — Çocuğa sınırlı, sayılabilir bir iş yükü verir.
- Kardeşi veya komşunun çocuğu hakkında hiçbir şey söylemeyin.
Akşam, çocuğun tam olarak nerede hata yaptığını size göstermesiyle bitiyorsa, o akşam başarılıdır — notun kaçı olduğu önemli değil.
Karneyi sıkıcı hale getiren (iyi anlamda) iki oyun
Cuma zarfı
Sıradan bir zarf, bir makas ve birkaç küçük kâğıt yeterli — bunlar zaten evde vardır, zarf satın alacaksanız fiyatı 1 €'nun altındadır. Zarfa küçük bir pencere kesip buzdolabı kapısına yapıştırın. Kural tek: çocuk her not aldığında — ne olursa olsun — bir kâğıda sadece dersi ve rakamı yazar, açıklama yok, ve zarfa atar. Cuma akşamı tüm kâğıtları birden çıkarıp masaya dizersiniz. Cuma günü yaklaşık 10 dakika, diğer günler ise sadece 20 saniye sürer. 7-9 yaş arası, karneye henüz alışmakta olan çocuklarda en iyi sonucu verir. Çocuk, tepkinizi kontrol etmek için gözlerinize bakmadan düşük bir not bırakabiliyorsa, işe yaramış demektir — bu, gösterme anından artık korkmadığı anlamına gelir. Bir uyarı: cuma günü rakamları tek tek yorumlamayın. Sadece "bunlardan hangisini Noel'e kadar düzeltmek istersin" diye sorun ve seçimi çocuğa bırakın.
Üç hata oyunu
Sadece sınav kâğıdı veya defter, bir kalem ve bir kronometre gerekir — telefon da işi görür. Birlikte oturup 12 dakika ayarlayın. Çocuk düzeltilmiş sınavda tam olarak üç hata bulsun ve her biri için üç sebepten hangisi olduğunu yüksek sesle söylesin: "bilmiyordum", "biliyordum ama acele ettim" ya da "soru ne istiyor anlamadım". Siz her sorunun yanına yalnızca tek bir kelime yazın. Hiçbir şeyi çözmeyin, konuyu anlatmayın — bu akşam onun için değil. 7-9 yaş için uygundur, daha küçük çocuklarda iki hatayla da yetinilebilir. Çocuk kendiliğinden en az bir hatanın acele etmekten kaynaklandığını söylediğinde işe yaramış demektir — çünkü bu, sizin yardımınız olmadan düzeltebileceği bir hatadır ve genellikle bir sonraki sınavda düzeltir de. Oyundan sonra defteri kapatın ve başka bir şey yapın.
En sık yapılan hata: akşamın geleceğe dair konuşması
Neredeyse her ebeveyn bir noktada şu cümlenin bir çeşidini kurar: "Böyle devam edersen beşinci sınıfta ne olacak?" Cümle motive edici görünür ama aslında işe yaramaz. Sekiz yaşındaki çocuğun beşinci sınıfın ne olduğuna dair bir fikri yoktur. Onun için bu, tıpkı bir yetişkin için "yirmi yıl sonra"nın olduğu gibi soyut bir kavramdır — eyleme değil, sadece bulanık bir kaygıya yol açar.
Sonuç öngörülebilir: çocuk başını sallar, siz mesajı ilettiğinize inanırsınız, ama hiçbir şey değişmez. Daha kötüsü, bir dahaki sefere aynı konuşmayı beklediği için notu bir gün daha fazla saklayacaktır.
Çözüm sıkıcıdır ama işe yarar — geleceği en fazla yedi güne indirin. "Gelecek salıya kadar 7'nin çarpım tablosunu bileceksin. Pazartesi akşamı, yemek pişerken seni dinleyeceğim." Tarihi var, saati var, neyin kontrol edileceği net.
İkinci sık hata: beş gün sonra gelen ceza
Not beş gün önceden olduğu için, o akşam verilen ceza sınav için değil saklamak için verilmiş gibi algılanır. Çocuk tam olarak şu sonuca varır: sorun yakalanmış olmaktı. Bundan sonra daha iyi saklayacaktır — kâğıdı karneden çıkaracak, çantayı okulda "unutacak"tır.
Yine de bir sonuç gerektiğini düşünüyorsanız, bunu sessizlikle değil çalışmayla ilişkilendirin: cumartesi sabahı günün geri kalanından önce yarım saat matematik. Ve bunu tam olarak böyle söyleyin, cümleden "yerine" kelimesini çıkararak — "film izlemek yerine" değil, "cumartesi dokuzdan dokuz buçuğa kadar kesirlere oturuyoruz".
Bu akşamdan geriye ne kalır
- Başlayacağınız bir cümle: "3'ü gördüm. Bana sınavda neler olduğunu anlat."
- Buzdolabında, notların konuşma olmadan girdiği bir zarf.
- Hatanın kendisini değil, sebebini arayan on iki dakikalık bir oyun.
- Bir haftadan uzun olmayan bir süre.
- Beşinci sınıf hakkında sıfır cümle.
Ekim, tam da erken olduğu için elverişli bir aydır. İlk düşük not henüz alışkanlığa dönüşmedi ve bu akşam nasıl tepki verdiğiniz, ocak ayında notları çocuğunuzdan mı yoksa e-okuldan mı öğreneceğinizi belirleyecek.