Kum Saatiyle İki Dakika: Diş Fırçalama Öncesi Saklanan Çocuk İçin Oyunlar (5-7 Yaş)
Fırça ıslatılır ıslatılmaz çocuk odada kayıplara karışır. İşte kum saati ve elle çizilmiş bir diş haritasının akşamın o iki dakikasını nasıl oyuna çevirdiği — ve oyunun neden lavabo başında değil, çocuk odasında başlaması gerektiği.
Saat sekiz buçuk. Fırça ıslatılmış, macun üzerinde beyaz bir nokta gibi duruyor, su boşuna akıyor — ama çocuk ortalıkta yok. Çocuk odasındaki yorganın altından boğuk bir kıkırdama geliyor. Bir kere sakince, sonra yarım ton daha yüksek sesle bir daha çağırıyorsunuz; o ise iyice içine çekiliyor ve yorganı başının üzerine çekiyor.
Ebeveynlerin böyle bir anda en sık duyduğu tavsiye, bakterileri anlatmak ve kararlı olmaktır. Oysa beş yaşındaki çocuk fırçadan bakteriler yüzünden kaçmıyor. O, akşamın sonundan kaçıyor. Diş fırçalama, yatmadan önceki son duraktır ve tam da bu yüzden bir savaş alanına dönüşür — macun acıttığı için değil, ondan sonra başka hiçbir şey olmadığı için. Koridorda kovalamaca yaşamadan geçen iki dakika istiyorsanız, oyun banyodan önce, odada başlamalı.
Bu yazı, fırçayı artık kendi tutan, bir dakikanın ne zaman bittiğini anlayan ve bir kurala uyabilen ama dişlerini tam iki dakika boyunca fırçalamak için henüz hiçbir içsel nedeni olmayan 5-7 yaş arası çocuklar için.
Çocuk neden tam banyodan önce saklanır
Saklanmak itaatsizlik gibi görünür ama aslında bir geçişi reddetmektir. Çocuk kendi dünyasının ortasındadır — trenler tünelden geçiyordur, bebek yarı giydirilmiştir — ve siz gelip "dur ve günü bitirmeye başla" anlamına gelen bir cümle söylersiniz. Direnç durdurulmaya karşıdır, hijyene karşı değil. Bu yüzden bağırmak da işe yaramaz: tam da acıyan yere basar.
Kolay bir test var. Bir akşam fırçayı ve bardağı çocuk odasına götürün, çocuğun yanına yere oturun ve dinozorları çember içinde beklerken dişlerini fırçalamak isteyip istemediğini sorun. Bu yaştaki çoğu çocuk tek bir itiraz sözü etmeden bunu yapar. Sizde de böyle olduysa, sorun lavaboda değil, koridordaymış demektir.
Diş Haritası: Tek Büyük Görev Yerine Dört Küçük Ev
Nereyi göremediğini bilmeyen bir çocuk için iki dakika koca bir sonsuzluktur. Bu yüzden onu gözle görülür şekilde bölün. Bir kağıda büyük bir gülümseme çizin ve iki çizgiyle dört kareye ayırın: sol üst, sağ üst, sol alt, sağ alt. Her kare yarım dakikalık bir ev olsun. Çocuk artık "dişlerini" fırçalamıyor — dört evi geziyor ve akşam yemeğinden kalan bir kırıntı olup olmadığını kontrol ediyor.
Dört Evli Harita
Bir adet A4 kağıt, kalın keçeli kalemler ve iki dakikalık bir kum saati gerekiyor; kum saatiniz yoksa bilinen uzunlukta bir şarkı da işi görür. İlk akşam çizim için yaklaşık beş dakika ayırın — çocuk evleri boyar, siz isimlerini yazarsınız — oyunun kendisi ise tam olarak kum saatinin iki dakikası kadar sürer. 5-7 yaş için uygundur. Çocuk kum bitmeden kum saatini kendi çevirmiş ve dört karenin hepsine bir nokta ya da çıkartma koymuşsa başarılı olunmuş demektir.
Ancak harita, ancak çocuk banyoya kadar gelirse işe yarar. Bu yüzden ikinci oyun, birincisinden daha önemlidir — çünkü o, çocuğun şu anda saklandığı odada geçer.
Üç Duraklı Yol
Üç kağıt yapıştırın — biri çocuk odasının kapısına, biri koridora, biri de banyo kapı çerçevesine. Her birinde bir görev var: "kedi gibi yürü", "günün en komik kelimesini söyle", "üç zıpla". Sadece üç kağıt ve bant gerekiyor, yolun kendisi üç dört dakika sürüyor. Oyun 5-7 yaş için. Çocuk kucakta taşınmadan ve ikinci bir çağrı olmadan kendi ayaklarıyla lavaboya ulaştıysa başarılı olunmuş demektir.
Önce Dinozor Fırçalasın
Grubun küçükleri için — 5-6 yaş civarı — macunsuz eski bir fırça ve ağzı olan bir oyuncak alın: dinozor, peluş köpek, ne varsa. Çocuk önce onun dişlerini fırçalıyor ve evleri yüksek sesle sayıyor, sonra aynı sırayla ve aynı kum saatiyle kendi sırası geliyor. Bütün bu iş normalden yaklaşık bir dakika daha uzun sürüyor. Oyuncaktan sonra çocuk siz istemeden kendi ağzını açtıysa başarılı olunmuş demektir.
Kovalamacayı Geri Getiren Hatalar
- Çocuktan sonra yeniden fırçalamak: "Dur, sen iyi fırçalamadın, ver bana." Bu, akşamın bütün "başardım" hissini siliyor.
- Kum saatini tehdit olarak kullanmak: "Gelmen için on saniyen var!" O zaman kum artık oyunu değil, cezayı sayıyor.
- Uyumadan hemen önce çürük diş hikayeleri anlatmak. Genelde etkisi tam tersi oluyor — çocuk dudaklarını sıkmaya başlıyor.
- Eski oyun "artık sıkıcı geldi" diye her akşam yeni bir oyun çıkarmak. Kuralların alışkanlık haline gelmesi için sıkıcı olması gerekiyor.
- Fırçalanan dişler için büyük ödül vermek — oyuncak, bir bölüm fazla, para. Yarın bedel yükseliyor ve siz yine pazarlığa dönüyorsunuz.
Bunların hepsinden en pahalıya patlayanı, yeniden fırçalamak. Çocuk dört evi de gezmiş, kum saatini çevirmiş, gururlu — ve tam o anda aslında gerektiği gibi olmadığını duyuyor. Ertesi akşam acele etmenin bir anlamı yok — nasıl olsa annesi gelip "düzeltecek". Gerçekten tamamlamanız gerekiyorsa bunu oyunun bir parçası ve ayrı bir rol olarak yapın: "Ben postacıyım, mektup son eve ulaşmış mı kontrol ediyorum."
Sayan kum saati, ben değilim.
Eylül Neden Bunun İçin Uygun Bir Ay
Okul yılı eylül ortasında başlar ve bu dönemde evde zaten her şey yeniden düzenlenir: daha erken kalkılır, akşam yemeği daha erken yenir, dışarısı daha erken kararır. Yeni bir kural, her şeyin zaten yeni olduğu bir haftaya, akşamların uzun süredir oturmuş olduğu kasım ortasına göre çok daha kolay yerleşir. Kendinize iki hafta tanıyın. İlk üç dört akşam çocuk kuralın gerçek olup olmadığını test edecek — yine saklanacak, yine gülecek. Siz saklanmayı hiç yorumlamadan üç duraklı yola çıkın.
Bu Akşam Elinizde Kalanlar
Dört evli bir kağıt, koridora yapıştırılmış üç kağıt ve bir kum saati — satın almaya karar verirseniz yaklaşık 3-5 € tutar ve buradaki tek masraf da bu. Bir de her akşam aynı şekilde söylediğiniz üç cümle: "Yola çıkıyoruz", "Kum saatini çevir", "Hangi ev kaldı?". Hepsi bu. Akşam lavabo başında değil, çocuk odasının eşiğinde kazanılır.