Игри за деца на паркинг: 40 минути пред пунктот за технички преглед (7-10 години)
Игри за деца на паркинг за чекањето пред пунктот за годишен технички преглед — без интернет, без маса и без претходна подготовка. Со точни правила, времетраење и јасен критериум кога детето успеало.
Колата е на трета позиција во редот. Пред тебе бело комби, зад тебе некој веќе го спуштил стаклото и зборува на телефон. Часот е 9:40, напред велат „околу четириесет минути“. А на задното седиште едно дете од осум години те прашува по трет пат кога тргнуваме.
Вообичаениот потег во овој момент е телефонот. Работи, признавам — за петнаесетина минути. Потоа почнува „уште малку“, детето излегува од играта раздразнето, а ти сè уште си втор во редот. Проблемот не е во екранот сам по себе. Проблемот е што времето останува бесформено: нема почеток, нема крај, нема ништо што детето треба да го заврши.
Затоа тука нема да читаш совети како да го одвлечеш вниманието на детето. Ќе најдеш две игри со правила, кои се играат на паркинг, во кола или на два чекора од неа, и кои имаат јасен крај — момент во кој детето вели „готово“ и тоа навистина е готово.
Зошто токму 7-10 години
Игрите подолу се потпираат на читање кратки натписи, броење до околу сто и способноста да се почитува правило неколку минути без возрасен да потсетува. Под седум години тоа сè уште не оди мазно — детето сака ти да читаш наместо него и играта се распаѓа. Над десет пак двете игри стануваат премногу лесни; таму подобро дај му на детето хронометар и направи го одговорно за редот во редицата.
Едно предупредување, пред да продолжиме: паркингот пред пунктот за технички преглед е работно место. Коли влегуваат на рикверц, каналите се лизгави, вратите на халата се отвораат нагло. Сè што следува се прави или во колата, или во периметар очртан од тебе — на пример помеѓу твојата кола и оградата — од кој детето не излегува. Кажи го тоа еднаш, јасно, пред да почнете: „Играме помеѓу колата и оградата. Ако некоја кола тргне, застануваш и се враќаш до вратата.“
Регистарски таблички: лов на букви
За оваа игра ти треба само лист хартија и молив — служи и грбот на стар касов бон, и бележник од плафониерата. Трае помеѓу 10 и 15 минути и е за деца од 7 до 10 години. Детето седнува до отворената врата на колата или на седиштето и ги запишува првите две букви од регистарските таблички на колите што ги гледа — СК, БТ, ОД, ТЕ. Целта е да собере колку што може повеќе различни парови. Секој нов пар носи една точка, повторувањето не се брои. Ако најде три различни парови кои не се од вашиот град, добива дополнителни две точки — така се набљудува повнимателно. Играта е успешна кога детето има најмалку осум различни парови букви на листот и може да ти каже кој пар се повторил најмногу. Ако некоја табличка не може да ја прочита од далечина, не оди до колата — ти кажува и ти му ја читаш.
Оваа игра е корисна и од друга причина. Додека детето брои, ти можеш да го следиш редот, да си ги подготвиш сообраќајната дозвола и голема зелена карта, без некој да те влече за ракав. Ако во меѓувреме те повикаат на ред, играта не се прекинува — листот влегува во џебот и се довршува подоцна.
А ако детето не сака да пишува
Има деца за кои сè што бара молив мириса на домашна работа. За нив втората игра е попогодна — таа е целосно усна и се игра седнешкум, без ништо во рацете.
Три прашања за колата пред нас
Не ти треба ништо освен она што го гледате низ стаклото. Потребни се околу десет минути, а најдобро функционира кај деца на возраст од 7 до 10 години, во двајца или тројца. Едниот избира кола од редот, но не кажува која. Другиот има право на точно три прашања, на кои се одговара само со да или не: „Дали е темна?“, „Дали има кука за влекач?“, „Дали има нешто на задното стакло?“. По третото прашање мора да посочи. Ако погоди — се менувате. Ако не погоди — оној кој избирал објаснува по што можело да се препознае и играте уште еднаш. Детето успеало кога ќе погоди најмалку два пати од четири обиди и кога прашањата ќе му станат покорисни — односно кога ќе престане да прашува „убава ли е“ и ќе почне да прашува за нешта што се гледаат однадвор. Патем, токму таа промена во прашањата е и целата смисла на играта.
Најчестата грешка: „Веднаш тргнуваме“
Речиси секој родител го кажува тоа, вклучително и јас. Проблемот е што „веднаш“ не е мерка. Детето го сфаќа тоа како две минути, поминуваат дванаесет и тоа со полно право се чувствува измамено. Следниот пат веќе не ти верува и почнува да прашува уште почесто — токму спротивното од она што си сакал.
Варијантата што функционира е чекањето да го претвориш во нешто мерливо. Погледни го редот и кажи: „Пред нас има четири коли. Ти следиш и ми кажуваш секој пат кога една ќе влезе во халата.“ Сега детето има улога и гледа како бројот се намалува. Четири, три, две. Не мора да прашува уште колку — само знае.
- Не давај го телефонот во првите десет минути. Ако почне со екран, ништо друго потоа не изгледа доволно интересно.
- Не ветувај награда за трпението однапред. Ветениот сладолед го претвора чекањето во цена што детето ја плаќа, и секоја минута почнува да се брои.
- Не пуштај го детето само меѓу колите, за да „провери докаде сме“. На овие паркинзи постојано се маневрира на рикверц.
- Не почнувај игра која бара маса, многу карти или тишина — колата е тесна, а од халата се слуша врева.
- Не продолжувај ја играта насила, ако завршила пред да дојде вашиот ред. Подобро кратка игра со јасен крај, отколку растегната до бесконечност.
Што да ставиш во плафониерата пред крајот на август
Крајот на август е нагазен период за пунктовите — многу луѓе го прават прегледот пред почетокот на учебната година во средината на септември, за да не се занимаваат подоцна. Затоа чекањето тогаш е подолго од вообичаеното и вреди да имаш нешто подготвено во колата.
- Мал бележник и два моливи — не хемиско пенкало, моливот пишува и легнат на колено.
- Еден шпил карти. Служи и за игра на две раце врз колената.
- Шише вода и нешто солено; слаткото ги прави децата понемирни во затворена кола.
- Капа, ако ќе стоите надвор — на паркингот обично нема сенка.
- Ситни пари, ако во близина има автомат — една вода чини околу 1 €, а тоа е и добра можност детето само да плати и да го преброи кусурот.
Детето не се раздразнува од чекањето. Се раздразнува од чекање на кое не му го гледа крајот.
Игри за деца на паркинг: како изгледа сето ова во пракса
Пристигнувате во 9:35. До 9:40 сте ја обиколиле колата и детето преброило колку коли има пред вас — четири. Од 9:40 до 9:55 трае ловот на букви; листот стигнува до девет парови. Во 9:55 влегува третата кола и детето само те влече за ракав: „Остануваат уште две!“ Следуваат десет минути прашања за колата пред нас, две погодоци од четири. Кон 10:15 сте на ред, детето го враќа листот во џебот и слегува со тебе до бариерата, од каде се гледа.
Четириесет минути, две завршени игри и ниту едно прашање „кога тргнуваме“. Не затоа што времето поминало побрзо, туку затоа што имало форма.