Како да ги преживееме часовите од 22 до полноќ со дете на 6-8 години, без случајно да го приспиеме
Малото дете сака будно да ја пречека Новата година, а гостите доцнат. Еве што да правите токму во тие два часа — игри што го држат детето будно и смирено, наместо да го исцрпат до солзи.
22:10 е. Масата е поставена, гостите пред четириесет минути рекоа „тргнуваме за малку“, а вашето шестгодишно дете веќе седум пати го обиколило ходникот и три пати прашало колку уште остана. По дваесетина минути ќе заплаче за нешто ситно — скршен шпагет, погрешна боја чаша. Тоа не е умор. Тоа е дете кое веќе три часа е на високи обороти и нема каде да ги спушти.

Вообичаениот совет е да го пуштите да трча, „за да се измори па потоа да биде смирено“. Кај децата на 6-8 години тоа дејствува спротивно. Трчањето го крева пулсот, ја крева и возбудата, а падот доаѓа нагло — токму околу 23:15, значи токму кога не сакате. Вашата задача во овие два часа е спротивна: да го држите детето зафатено, но на низок оборот. Игри во седење, со раце, со шепот, со чекање ред.

Зошто детето прашува „колку уште остана“ на секои пет минути
Затоа што полноќта за него е апстракција. Шестгодишното дете ги знае бројките на часовникот, но не чувствува колку е „час и пол“. Дајте му видлива мерка и прашањата речиси веднаш престануваат.
Земете лист А4 и разделете го на осум квадратчиња. Секое квадратче е петнаесет минути. Детето обојува по едно секогаш кога ќе помине четврт час — вие му кажувате кога. Осум обоени квадратчиња значи полноќ. Одеднаш чекањето добива форма и крај, а детето има работа.
Тивка потрага по благо низ куќата
Ви требаат само десет предмети што веќе ги имате дома — штипка за алишта, лажичка, чорап, копче, кутивче, парче леплива лента, гумичка за бришење, капаче, конец, мала играчка. Скријте ги низ дневната соба и ходникот додека детето брои до триесет во друга просторија. Правилото што ја прави играта корисна: се бара без трчање и без викање на глас. Кога ќе најде нешто, детето го става во кошничка и крева прст нагоре наместо да вика. Трае помеѓу 15 и 20 минути со дете на 6-8 години, а ако најде сè брзо — скријте повторно, но овој пат повисоко. Играта е успешна ако детето нашло барем седум од десетте предмети и останало седнато или во одење, без ниту едно забрзување. Ако сте скриле нешто толку добро што никој не го наоѓа, кажете „топло-студено“ — заглавеното дете се откажува, не се воодушевува.

Игри што се играат директно на каучот
Помеѓу 22:30 и 23:00 е моментот за игри при кои детето седи. Неколку што издржуваат повеќекратно повторување:
- „Ја паметам чинијата“ — ставете на послужавник седум предмети од масата, дајте му на детето десет секунди да ги гледа, покријте со крпа и отстранете еден. Кој недостасува? Шестгодишните се снаоѓаат со седум предмети, осумгодишните бараат десет и сакаат да ги менуваат улогите.
- „Кој звук е ова“ — едниот ги затвора очите, другиот чука по чаша, гмечи алуминиумска фолија, отвора патент на паричник. Три обиди за погодување. Се игра шепотно и токму затоа смирува.
- „Збор по збор“ — смислувате реченица за Нова година, при што секој додава по еден збор. „Оваа“ — „ноќ“ — „ќе“ — „танцува“ — „мачката“. Смеа без викање.
- „Погоди што цртам“ — со прст цртате буква или едноставна фигура на грбот на детето. Тоа погодува, потоа црта на вас. Функционира секогаш кај деца кои веќе не можат да мируваат.
- „Броиме до дванаесет на различни телесни јазици“ — со пљескање, со тропање со петицата, со штракање со прсти. Подготовка за одбројувањето на полноќ, а всушност вежба за концентрација.
Желби во кутија — за последните пола час
Потребни се дванаесет мали ливчиња, молив и некаква кутија или тегла. Од 23:20 наваму седнувате двајцата и детето диктира, а вие запишувате по една желба на ливче — за секој месец од новата година. Ако детето веќе само пишува, нека си напише барем три. Желбите се конкретни, не општи: не „да бидеме здрави“, туку „во април да одиме на браната со велосипедите“. Трае околу 25 минути, токму колку што треба за да стигнете до одбројувањето. Соодветно за деца на 6-8 години, при што кај шестгодишните вие го држите моливот. Успешно е ако детето само измислило барем шест желби, без да ги повторува вашите — а кутијата се остава некаде видливо и се отвора во јануари наредната година. Тогаш е половина од задоволството.
Најчестата грешка: телефонот како чепче
Кон 22:40, кога трпението ќе се потроши, најлесното решение е таблетот. „Само едно филмче, додека дојдат гостите.“ Проблемот е што екранот не ја намалува возбудата, туку ја замрзнува — детето седи мирно, но внатрешно е на истите обороти. Штом ќе го исклучите за да седнете на маса, сè се враќа одеднаш и обично со плач, бидејќи „не го оставивте да догледа“. Освен тоа, го губите единственото нешто што навистина функционира — детето веќе не е со вас, туку само во просторијата.
Втората грешка е ветувањето „ако си послушен, ќе останеш буден до полноќ“. Тука будувањето се претвора во награда што може да се одземе, и секоја ситна караница станува закана. Кажете едноставно: „Оваа ноќ ќе бидеш буден со нас. Ако очите ти се затворат на каучот, нема ништо, ќе те разбудам за одбројувањето.“ Детето се опушта — и по иронија на судбината издржува подолго.
Детето не е немирно затоа што нема што да прави. Немирно е затоа што не знае колку уште остана.
Ако сепак заспие пред дванаесет
Се случува кај многу деца на оваа возраст и не е неуспех. Оставете го на каучот со ќебе, а кон 23:57 разбудете го тивко, кренете го на раце до прозорецот и држете го будно две минути — за одбројувањето и за огномет надвор. Наутро детето ќе се сеќава дека ја пречекало Новата година, а не дека спиело од единаесет.
И уште нешто практично: послужете ја лесната храна за детето кон 22:30, не подоцна. Сендвич, кисело млеко, банана. Празничната трпеза во еден по полноќ не е вечера за шестгодишно дете, а гладното дете издржува двојно помалку.
Што да имате при рака уште пред 22 часот
- Лист и колор моливи за часовникот со осумте квадратчиња.
- Кошничка или найлонско ќесе за потрагата по благо.
- Дванаесет ливчиња и тегла за желбите.
- Едно шпил карти — за „Црн Петар“ или само за редење бои, ако сè друго се исцрпи.
- Готова лесна храна за детето, спакувана и во фрижидер.
Ништо од набројаното не чини пари — сè веќе го имате дома. Ако сепак одлучите однапред да купите нешто, доволни се едно шпил карти и мали стикери за 2-3 €, со кои детето ги обележува изминатите четврт часа.