Роденден дома со 8 деца: игри за стан во кои никој не тропа
Осум шестгодишни деца во 65 квадрати, соседи веднаш под нив и два часа што треба да се исполнат. Еве кои игри функционираат без трчање и без викање — и која грешка го расипува секое славје околу четириесеттата минута.
Часот е 15:40. Осум деца на по шест години штотуку ја изедоа тортата, шеќерот веќе дејствува, а најкрупното момче почнало да скока од каучот. Под вас живее жена што работи ноќни смени. Стоите во ходникот со ќеса балони и мислата: „уште еден час и пол“.
Вообичаениот совет во ваков момент е „кажи им да не трчаат“. Тоа издржува деведесет секунди. Забраната не троши ништо — а децата на оваа возраст имаат што да потрошат. Затоа овде нема да читате како да ги смирите. Ќе читате како да им дадете работа што ги задржува на подот, седнати или клечечки, со зафатени раце. Тропањето престанува не затоа што сте го забраниле, туку затоа што нивното тело е зафатено со нешто друго.
Зошто токму 5-7 години и зошто тоа го менува изборот на игри
Материјалов е наменет за деца од петтата до седмата година — предучилишна возраст и прво одделение. Тоа е возраста кога повеќето деца веќе чекаат ред, но не долго; разбираат правило кажано во една реченица, но не и во три; и се навредуваат сериозно кога ќе испаднат од игра. Ако на прославата имате и осумгодишни деца, дајте им улога на помошници — да делат, да бројат, да објавуваат. Тоа функционира подобро отколку да се натпреваруваат со помалите.
Практичната последица: секоја игра овде трае под десет минути, никој не испаѓа засекогаш, а правилата се објаснуваат со една реченица. Игра што бара долго објаснување се распаѓа уште пред да почне.
Уредување на просторијата пред да дојдат децата
- Тргнете ја масичката покрај ѕидот и застелете го подот со ќебе или килим — тоа е и звучна изолација, и граница на теренот за игра.
- Ослободете еден агол за „тивката станица“: две перници, купче стикери, лист хартија. Таму оди дете што се преоптоварило.
- Тргнете ги столчињата на тркалца и сè што се тркала. Предметите што се тркалаат го произведуваат најнепријатниот звук за соседите под вас.
- Уште на вратата ставете им на сите папучи или дебели чорапи. Разликата во бучавата се слуша веднаш.
- Подгответе ведро со вода и крпа крај масата — со осум деца нешто ќе се истури, прашање е само кога.
Замрзнатата статуа (седечка верзија)
Ви требаат само телефон или звучник со музика и малку слободен под. Играта трае од 8 до 10 минути и најдобро оди со деца од 5 до 7 години. Пуштате музика тивко — токму толку да се слуша, не повеќе — и децата играат, но само од половина нагоре, седнати на подот со скрстени нозе. Раце, рамења, глава, гримаси: сè е дозволено. Нозете — не. Ја запирате музиката, сите замрзнуваат. Тој што ќе мрдне не испаѓа, туку станува „контролор“ за следната рунда и обиколува барајќи кој мрда. Задачата е исполнета кога играта ќе издржи три цели рунди без некој да станал прав и без дете да заплаче дека загубило. Ако забележите дека им е здодевно да седат, сменете го: „сега играме само со веѓи“.
Оваа игра врши двојна работа. Ја троши енергијата преку горниот дел од телото, а истовремено ги учи да чекаат сигнал — вештина што потоа ви требa за секоја друга игра во попладнето.
Играта што купува највеќе време
Тајната кутија со препознавање по допир
Подготвувате кутија од чевли со дупка одстрана, голема колку детска рака, и 10-12 предмети од дома: сунѓер за миење, лажица, борова шишарка, топче тесто, парче крзно од домашна папуча, коцка лего, четка за заби. Трае од 15 до 20 минути со осум деца и е токму за 5-7 години. Седнуваат во круг, кутијата кружи, секој бара внатре и опишува гласно, без да го каже името: „студено е и има дупчиња“. Останатите погодуваат шепотејќи — тоа е дел од правилото, шепотењето е самата игра. Кој ќе погоди, го вади предметот и го става следниот. Успеало е кога секое дете било на ред барем двапати и кога во просторијата се слуша само шепот во текот на пет минути. Ако имате и постаро дете, тоа ја држи кутијата и го води редот.
Тука добивате најмногу минути, бидејќи играта има природно продолжение — децата сами почнуваат да носат свои предмети од торбите и од полиците. Оставете ги. Едно од најубавите нешта што можат да се случат на прославата е децата сами да ја преземат играта од вас.
Градење кула, но со една рака
Ви требаат чашки за еднократна употреба — триесет се доволни — или коцки. Играта трае 10-12 минути, соодветна е за 6-7 години (петгодишните се снаоѓаат ако се во тим со постаро дете). Делите на четири парови. Секој пар гради кула, но секое дете користи само едната рака, а другата ја држи зад грбот. Задолжително се клечи или седи — правилото е „кулата не смее да биде повисока од седнато дете“. Успеало е кога сите четири парови имаат исправена кула и кога ќе чуете некој да му вели на партнерот: „држи одоздола, јас ставам“. Токму таа реченица е целта на играта, не кулата.
Најчестата грешка: прославата оди по нарастувачки редослед
Повеќето родители го распоредуваат попладнето како искачување — прво смирени работи, потоа тортата, потоа „голема игра“ на крајот. Звучи логично, но е токму спротивно од она што се случува во стан.
По тортата децата се во своја најразбранета состојба, а вие сте во своја најуморна. Ако најбучната игра дојде токму тогаш, веќе немате резерва. Тогаш почнува трчањето во ходникот, ѕвонењето на соседот и крајот што сите го паметат. Распоредете обратно: најдвижечката игра до половина час по доаѓањето, тортата во средината, а последните четириесет минути исполнети со рачни и седечки активности. Родителите што доаѓаат да ги земат децата ги затекнуваат мирни — и токму тоа останува впечатокот за целиот ден.
Втора грешка од ист вид: игри со испаѓање. Со осум деца, првото испаднато дете седи одстрана цели десет минути, а околу третата минута веќе прави пакост што не сте ја предвиделе. Секоја игра овде му дава на „губитникот“ нова улога наместо стол одстрана.
Ако до петнаесеттата минута никој не прашал „кога ќе играме нешто“, значи сте погодиле.
Ако сепак стане бучно
- Не викајте „тивко“ — тоа е уште еден силен звук во просторијата. Наместо тоа, проговорете шепотејќи; децата се навалуваат да чујат и сами утихнуваат.
- Воведете правило „зборуваме како глувчиња“ за две минути и претворете го во игра, не во казна.
- Ако некое дете е преоптоварено, однесете го во тивката станица и седнете со него шеесет секунди. Обично толку е доволно.
- Претходниот ден предупредете ги соседите под вас — една реченица на врата заштедува повеќе од секое ќебе на подот.
Колку чини сето ова
Чашките за еднократна употреба чинат околу 2 €, а стикерите за тивката станица под 3 €. Останатото е од дома: кутија од чевли, сунѓер за миење, стара папуча, лего. Едно пакување балони ја покрива украсата. Ако сè соберете на масата во петок навечер, во сабота нема да барате ништо во последен момент — а токму барањето во последен момент е моментот кога осум деца остануваат без надзор.