1 јуни дома: празник за деца на 5-7 години со до 10 €
Не се потребни аниматор и изнајмена сала. Со осум-девет евра, малку хартија и еден јасен план, попладнето на 1 јуни станува ден, за кој детето зборува со недели.
Осум часот наутро на 1 јуни. Детето седнува на масата и прашува: „Денес е мојот празник, нели? Што ќе правиме?“ А вие сè уште немате никаква идеја, продавниците се преполни со балони по цени што не ви се исплаќаат, и некаде однатре ве штипе мислата дека повторно ќе се сведе на торта од продавница и шетка до лулашките.
Тука ќе најдете план за деца на возраст од 5 до 7 години — возраста кога детето веќе умее да сече со детска ножичка, разбира правила објаснети во две реченици и многу сака да „помага“. Сè се вклопува во буџет до 10 € и едно попладне. На крајот ќе имате готов список за купување, две готови активности со јасен почеток и крај, и една едноставна рамка за денот што можете да ја повторите и следната година.
Зошто купениот празник ретко работи кај децата на 5-7 години
Најчестиот совет за 1 јуни звучи вака: однесете го детето некаде, купете му подарок, направете слика. Проблемот е што во оваа возраст детето најдобро го паметува тоа во што учествувало со сопствените раце. Купениот балон е убав пет минути. Балонот што самото го надувало и на кој самото нацртало лице со маркер се влече низ куќата три дена и добива име.
Има и втора причина, сосема практична. Купениот празник завршува во моментот кога ќе заврши парчето торта — потоа доаѓа празно попладне и прашањето „и сега што“. Празникот што сте го направиле заедно има природна структура: подготовка, главен дел, покажување на таткото или на бабата навечер. Три дела, три различни возбудувања.
Списокот за купување: што влегува во 10 €
Еве што реално ви треба. Цените се ориентациски, од обичен супермаркет или книжарница, и речиси сигурно нешто од списокот веќе го имате дома — тогаш остануваат пари за овошјето.
- Пакет разнобојни балони, 10-15 парчиња — околу 1,50 €
- Пакет разнобоен картон или блок хартија во бои — околу 1,50 €
- Селотејп и лепило-стик, ако немате — околу 1,50 €
- Неколку ролни креп-хартија за гирланди — околу 1 €
- Овошје за „тортата“: банана, јагоди или грозје според сезоната — околу 3 €
- Пакетче бисквити или готови кори за основа — околу 1 €
Вкупно излегува меѓу 8 и 10 €. Ако почнете да додавате свеќички, украси за маса и фигурки, буџетот набрзо ќе набрекне — затоа е добро да купувате со готов список и воопшто да не влегувате во делот со забави.
Како изгледа денот по часови
Не го полнете целиот ден. Две активности и една заедничка вечера сосема се доволни за дете на 5-7 години, кое инаку околу шест часот почнува да се распаѓа од умор.
- Пред пладне: украсување на собата — тоа е подготовката и детето го прави главниот дел
- По попладневниот одмор: правење овошна „торта“ во чинии
- Навечер: покажување на украсот на членот од семејството што се враќа последен, и фотографирање
Собата се претвора во празнична сала
Ви требаат балоните, креп-хартијата, селотејпот и еден црн маркер. Одвојте 40 минути и започнете со договор: детето избира кој ѕид е „празничниот“. Вие ги надувувате балоните, детето црта на секој по едно лице — насмевка, очи, каквo и да се сети — и потоа одлучува каде да ги залепите. Од креп-хартијата извиткајте долги ленти и опнете ги од еден до друг агол на ѕидот; детето ви ги додава лентите и притиска со прст врз селотејпот. Добро е однапред да кажете кои површини не се допираат, за да не се лепи по тапетите. Возраст: 5-7 години, а кај петгодишните вие го држите столот и ги правите високите места. Успеале сте кога детето може да застане пред ѕидот и да ви каже точно кој балон кого го нацртал — тоа значи дека украсот веќе е негов, а не ваш.
Овошна торта без печење
Ви требаат бисквити или готови кори, кисело млеко или крем-сирење, овошјето и по една длабока чинија за секого. Времето е околу 25 минути, плус половина час во фрижидер. Детето реди на дното изгмечени бисквити, отгоре лажица кисело млеко, потоа сечено овошје — и така два-три пати. Сечењето на бананата се прави со тап нож без сечило; јагодите се кинат со раце и тоа е сосема доволно за пет години. Оставете ги чиниите во фрижидер додека ја подредувате масата. Возраст: 5-7 години. Успеале сте кога детето само ја носи својата чинија до масата и гласно објавува што има внатре: „Оваа е моја, со јагоди и три реда бисквити.“ Ако вие кажете наместо него, ефектот се губи.
Најчестата грешка: родителот прави, детето гледа
Искушението е огромно. Вие превиткувате побрзо, лепите поправо, тортата ви излегува подобра — и малку по малку детето завршува на каучот со таблет, додека вие му го довршувате празникот. Токму тогаш денот се претвора во уште една домашна обврска, а навечер доаѓа разочарувањето: „Ништо не правевме.“
Причината зошто тоа не функционира е едноставна. Детето на 5-7 години го доживува празникот како своја заслуга — „јас направив“, „јас смислив“. Ако сè е готово однапред, му преостанува само да консумира, а консумирањето брзо завршува. Заменете ги улогите: вие сте асистент кој додава ножичка и придржува. Кривата гирланда, залепена од шестгодишно дете, врши подобра работа од вашата совршена.
Втора грешка од ист вид е премногу долгиот список изненадувања. Пет активности за едно попладне значи дека ниту една нема да биде завршена, а детето ќе почне да плаче токму пред вечерата.
Гледаш, овој ѕид јас го направив. Балонот со двете очи е мојот.
Ако денот тргне наопаку
Балоните пукаат, тортата се разлева, а некаде околу три часот попладне детето изјавува дека сето ова е глупаво. Тоа е нормално и не значи дека планот е погрешен. Прекинете ја активноста таму каде што е, тргнете ги нештата од масата и излезете надвор на дваесетина минути. Во повеќето случаи детето само се враќа кон недовршеното, бидејќи го започнало и сака да го види готово.
Ако не се врати — оставете така. Украсениот ѕид си останува на ѕидот, овошјето си стои во фрижидерот, а вечерата сепак е празнична. Никој не пишува записник.
Што остава по 1 јуни
Симнете ги гирландите наредниот ден, но зачувајте два-три балони со нацртаните лица и една фотографија од ѕидот. Следната година извадете ја фотографијата пред 1 јуни и прашајте го детето што сака да повториме. На шест-седум години веќе памети и има мислење — така се создава семејна традиција што не чини ништо и се гради врз минатогодишната.
И уште нешто: не украсувајте пред детето да излезе од собата наутро — токму спротивно. Почекајте го. Целата поента е тоа да ја види празната соба, а потоа да ја преобрази.