35 минути чекање кај ортопед: игри со дете на 5-7 години во ординација без играчки
Практични игри за ходникот пред ординацијата за стелки — само со тело, глас и она што веќе го имате во чантата. Со јасен критериум кога играта си ја завршила работата.
Таблото покажува број 14, вие сте 19-ти. Столчињата се три, едното зафатено од господин со стап. Телефонот ви е на 22 проценти, а детето веќе двапати го обиколило ходникот и сега го клоца столот со ногата. До мерење на стапалото остануваат уште околу триесет и пет минути, а во чантата нема ниту една играчка.
Токму тука повеќето родители го прават истото — го вадат телефонот. Функционира, признавам. Но има еден несакан ефект што се гледа дури пет минути подоцна: детето кое половина час гледало во екран, влегува во ординацијата внатрешно забрзано. А таму бараат од него да застане на скенерот и да не мрда. Да не мрда е тешкиот дел. Затоа целта на чекањето не е тишина, туку растоварување — детето да потрошило малку енергија и да било во контакт со вас.
Зошто игрите за чекање кај ортопед се поинакви
Во ходникот важат три ограничувања што не важат дома. Прво, звукот — вратите на ординациите се тенки, а внатре има други луѓе. Второ, просторот — еден квадратен метар околу столчето. Трето, самата тема на посетата: детето ќе застане босо, ќе му ги допираат стапалата, ќе му кажуваат каде да стапи. Игра што вклучува нозе, стапнување и соблекување чорапи врши двојна работа. Го поминува времето, а во исто време ја прави ординацијата позната.
Затоа не предлагам „загатки“ и „најди нешто сино“. Тие траат четири минути, потоа детето ги надраснува во движење. Потребни се две-три игри со внатрешен развој — такви кај кои тежината се качува чекор по чекор, а детето само го бара следното ниво.
Стапалата раскажуваат
Ви требаат малку работи: вашите чевли, чевлите на детето и малку под метар слободен под. Пресметајте околу дванаесет минути, најдобро функционира кај деца на 5-7 години. Детето ги соблекува чевлите од едната нога и застанува босо до вас. Го прашувате: „Со кој дел од стапалото стапнуваш најсилно?“ Оставете го да пробува — на прсти, на пети, на надворешниот раб. Потоа доаѓаат задачите: „Оди три чекори како да е подот жежок“, потоа „како да е леплив“, потоа „како да е тенок мраз и никој не смее да те чуе“. Тивкото одење е најтешко и токму него децата го повторуваат по пет пати. На крајот вие правите движење, а детето кажува дали било жежок, лепив или леден под. Успеало е ако детето ги направило тивките три чекори барем еднаш и потоа само побарало уште еден круг — тоа значи дека играта го зазела вниманието и нема да ви треба телефон.
Има и мал бонус. Кога внатре ќе кажат „застани исправено, стапни со целото стапало“, детето веќе ги слушнало тие зборови од вас во игра, а не за прв пат од непознат човек во мантил.
Бројот на чекањето
Тука ви треба само талонот со бројот или таблото на ѕидот, ништо друго. Одвојте седум-осум минути; погодно е за деца на 6-7 години кои ги препознаваат броевите до дваесет. Кажете: „Нашиот број е 19. Сега светна 14. Колку луѓе има пред нас?“ Детето брои на прсти. Потоа усложнувате: „Секој човек стои околу три минути. Колку ќе чекаме?“ Не барајте точен одговор, барајте размислување на глас. Следниот чекор е предвидување — детето кажува кој број ќе биде за пет минути, двајцата го паметите бројот и проверувате. Ако погодило, добива право да одлучи која игра ја играме потоа. Успеало е ако детето само го погледне таблото и ви го каже новиот број, без вие да прашате. Од тој момент чекањето е негова активност, не ваша маки.
Третата игра, за која не ви треба ништо
Кога и двете претходни ќе се потрошат, останува разговор со правило. Не „како беше во градинка“ — на тоа прашање детето одговара „добро“ и завршува приказната. Дајте му рамка: „Ќе ти кажам три работи за денешниот ден. Едната е измислена. Погоди која.“ Потоа ги менувате улогите. Децата на шест-седум години обожаваат да лажат легално и се вживуваат длабоко. Три рунди изедуваат десет минути и никој во ходникот не се вознемирува, бидејќи зборувате тивко.
Грешката што го продолжува чекањето
Најчестата грешка е ветување награда однапред: „Ако бидеш мирен, ќе ти купам сладолед за два евра.“ Звучи разумно, а речиси секогаш се свртува против вас. Причината е едноставна — зборот „мирен“ не опишува никакво конкретно дејство. Детето не знае точно што да прави со телото, знае само дека нешто се очекува од него, и почнува да ја испитува границата: го клоца столот, прашува на секои две минути кога ќе тргнеме, се враќа на наградата. Вие почнувате да го повторувате условот, тонот се качува, и во ординацијата влегувате нервозни двајцата.
- Наместо „биди мирен“ дајте дејство: „Ти си задолжен за бројот — го гледаш таблото и ми кажуваш кога ќе се смени.“
- Наместо награда потоа, дајте улога сега: детето го носи талонот, детето чука на вратата, детето и го кажува своето име на сестрата.
- Наместо „уште малку“ дајте нешто мерливо: „Уште четворица луѓе. Ќе ги броиме заедно.“
- Ако сепак го користите телефонот, пуштете го во првите десет минути, не во последните — така детето има време да се смири пред ординацијата.
Последните пет минути пред вратата
Прекинете ги игрите кога преостануваат двајца луѓе пред вас. Тогаш кажете што следува, со конкретни зборови, без разубавување: „Ќе ги соблечеш чевлите и чорапите. Ќе стапнеш на едно стакло што светнува. Човекот ќе ти го допре стапалото и ќе и каже нешто на мама. Не боли, но може да те голица.“ Дајте му на детето една реченица што само ќе ја каже: „Добар ден, јас сум тука за стелки.“ Нека ја повтори еднаш во себе. Влегувањето со подготвена реченица прави огромна разлика во држењето на едно седумгодишно дете.
Детето не се вознемирува што чека. Се вознемирува што чека без задача.
И уште нешто за почетокот на март — тоа е сезоната кога ординациите за стелки се преполни, бидејќи луѓето доаѓаат пред пролетните чевли. Ако можете, закажете термин во првите часови од денот. Разликата помеѓу чекање во 9:00 и чекање во 17:30 е разликата помеѓу заинтересирано дете и исцрпено дете, а со исцрпено дете ниту една игра од овој текст не функционира како што треба.
Ако по прегледот следи нарачка и второ доаѓање за проба, земете ги истите игри. Второто чекање минува двојно полесно, бидејќи детето веќе ги знае правилата и започнува само.