45 минути во автосервис: игри за деца од 5-7 години што се играат седејќи, без ништо в раце
Тесна чекална, мирис на масло и дете кое веќе трипати го обиколило просторот. Еве што навистина помага — игри без реквизити, за деца од 5 до 7 години.
Крајот на ноември е, надвор е кално, а во сервисот мириса на масло и топла гума. Столчињата се четири, две се зафатени. Детето седнува, станува, го пипа автоматот за кафе, прашува уште колку. Одговарате „уште малку“ по трет пат и почнувате да чувствувате како тоа „малку“ се растегнува. Токму тука повеќето родители посегнуваат по телефонот — не затоа што сакаат, туку затоа што ништо друго не изгледа можно во тесен простор каде не можеш да расчистиш ни лист хартија, ни замисла.
Само што телефонот во чекална работи дваесетина минути, а потоа станува полошо. Детето излегува од екранот со натрупана енергија и нула трпение, а вие сѐ уште чекате. Постои друга опција и таа не бара ништо освен два гласа и малку тишина меѓу нив.
Зошто „занимавај го со нешто“ не е исто со „уморете му го вниманието“
Вообичаениот совет е да носите играчки. Во автосервис тоа скоро секогаш пропаѓа: масата е мрсна или зафатена, подот не е за седење, а кутијата со 40 делчиња се распрснува под нечиј стол. Вториот вообичаен совет — „нека потрча малку“ — е уште понеприменлив, бидејќи ходникот води кон работилницата, а таму детето нема работа.
Решението што функционира е спротивно на движење. Игри што бараат концентрација, а не простор. Дете на 5-7 години може да задржи внимание на една задача околу 10-15 минути, ако задачата има јасен крај и јасно „погодив“. Три такви задачи покриваат 45 минути. Не треба повеќе.
Играта со мириси што го претвора недостатокот во предност
Мирисот на масло ги нервира возрасните. За детето тоа е само информација. Наместо да се извинувате за него, направете го дел од играта — така местото престанува да биде „лошо“ во главата на детето.
Носот знае
Не ви треба ништо освен вашиот нос и носот на детето — се игра седејќи, рамо до рамо. Трае околу 10 минути и е токму за деца меѓу 5 и 7 години. Едниот затвора очи и вели „подготвен сум“, другиот опишува мирис без да го именува: „ова мириса на нешто влажно и студено“ (дожд надвор), „ова мириса на нешто што пече“ (апаратот за кафе), „ова мириса на автомобил кој работи“ (маслото). Погодувачот има три обиди. Потоа менувате улоги — задолжително, инаку детето се здосадува. Играта е успешна кога детето само предлага мирис за кој вие не сте се сетиле, на пример гумата на новите гуми или мократа јакна на соседот.
Како се игра кога детето веќе е немирно
Ако поминала половина минута и детето веќе го врти ногата, не почнувајте со игра на трпение. Почнете со игра во која тоа командува. Чувството на контрола е она што недостасува во чекална — сѐ одлучуваат други луѓе, а тоа само чека.
Ти си механичарот
Реквизити: нула. Време: 12-15 минути. Возраст: 5-7 години, иако постарите браќа и сестри обично сами се вклучуваат. Детето станува механичар, вие сте муштерија што доаѓа со проблем. Велите: „Мојот автомобил прави звук ррр-ррр кога свртувам налево.“ Механичарот мора да постави барем три прашања пред да „поправи“: „Кога почна?“, „Само налево?“, „Колку е стар автомобилот?“. Потоа ја објавува дијагнозата — колку е поапсурдна, толку подобро: „Во гумата ви живее жаба.“ Вие плаќате замислено, на пример 3 €, и прашувате дали има гаранција. Играта е успешна кога детето само почне да измислува проблеми за вас и ве тера да бидете муштерија со поплаки.
Тивката варијанта, ако чекалната е полна луѓе
Не секоја чекална дозволува гласни игри. Ако до вас седат двајца луѓе кои читаат, преминете на нешто што се игра со шепот и со прсти.
- Броење тркалезни предмети во просторијата — тркала на календарот, капачиња, копчиња на автоматот. Кој прв најде десет, победува.
- „Гледам нешто“ со боја наместо со буква: „гледам нешто портокалово“ подобро функционира на 5-годишна возраст отколку игрите со прва буква.
- Цртање со прст по грбот на детето — една буква или проста фигура, тоа погодува. Менувате улоги.
- Тивко чукање ритам по колено — вие давате три удари, детето ги повторува, потоа тоа дава четири.
Најчестата грешка: ветувањето „уште пет минути“
Родителот вели „уште пет минути“ на 5-годишно дете затоа што звучи смирувачки. Проблемот е што на таа возраст детето сѐ уште нема чувство колку трае тоа. Кога петте минути ќе поминат, а автомобилот не е готов, вие сте излагале — не намерно, но резултатот е ист. Второто „уште пет минути“ веќе не значи ништо и детето почнува да прашува на секои триесет секунди.
Функционира друго: поврзете го чекањето со број игри, не со часовник. „Ќе изиграме три игри и автомобилот ќе биде готов.“ Ако заврши порано — бонус. Ако не — играте четврта и тоа не е измама, туку продолжение. Детето го следи сопствениот напредок и веќе не прашува вас.
Дете кое брои игри чека поинаку од дете кое брои минути.
Другата грешка: да молчите додека детето не се распадне
Многу родители чекаат. Детето е мирно првите десет минути, ги гледа луѓето, ја разгледува полицата со гуми, а родителот одлучува да не пипа ништо додека сѐ оди добро. Потоа доаѓа точката на пукање и оттаму веќе ништо не помага — ни игра, ни бисквит. Полесно е да ја започнете играта на петтата минута, додека детето сѐ уште е добро расположено, отколку да ја користите како спасителна операција на триесеттата.
Што да ставите во џебот пред да тргнете
Не кутија со игри. Три работи што стануваат во џеб на јакна: салфетче (за мрсните раце по пипање нешто), нешто за пиење и едно мало бисквитче или јаболко. Гладното дете не игра. Ако сепак сакате предмет — еден молив и превиткан лист А4 се доволни за целото чекање, доколку листот се користи за игра со двајца, а не за „нацртај нешто“. Игра за двајца значи на пример: вие цртате една линија, детето ја претвора линијата во животно, потоа тоа црта линија за вас.
И уште нешто што функционира токму во сервис — покажете му на детето старата гума кога ја вадат. Каналчињата, изабените места, разликата со новата. Пет минути вистински разговор за нешто што се гледа и се пипа вредат повеќе од секоја игра што сте ја измислиле во чекалната.