Игри на аеродром: водич за родители — како да поминат два часа со дете на 5-7 години во 5 наутро
Водич за родители: практични игри за чекањето пред чартерот до морето — без екран, без трчање меѓу гејтовите и без ред од нерви. Со готови реплики и јасен критериум кога играта е успешна.
Пет и десет наутро, салата за заминување мириса на кафе, а детето виси на вашата рака и повторува „кога тргнуваме“. До качувањето има еден час и четириесет минути. Токму во тој момент повеќето родители го вадат телефонот — и токму тука започнува грешката, бидејќи по дваесет минути екран детето станува пораздразливо отколку што беше претходно.
Овој текст е наменет за родители на деца на возраст од 5 до 7 години — возраст кога детето веќе може да седи и да игра со зборови, но сè уште не чита доволно брзо за да се забавува само со книга. И е за многу конкретна ситуација: ран јулски чартер, недоспиено дете, рачен багаж и нула простор за трчање.
Зошто „прошетај го да се измори“ не функционира во 5 наутро
Логиката звучи разумно: детето има енергија, нека ја потроши, потоа ќе седи мирно. Во пракса се случува спротивното. Дете кое штотуку станало во три и пол не е полно со енергија — тоа е во таа нервозна состојба која многу личи на енергија, но всушност е неспиеност. Прошетките меѓу гејтовите дополнително го возбудуваат, а трчањето во затворен простор завршува со судир со нечиј куфер и со „немој“, кажано пет пати на висок глас.
Другото што не функционира: игрите со поени и победник. Во овој час загубата тешко се прифаќа и плачот доаѓа за трепка на око. Затоа сè подолу е без броење поени и без губитник.
Целта не е детето максимално да се забавува. Целта е да остане седнато крај вас, мирно, и да стигне до авионот без пад во нерви. Тоа е сосема поинаква задача.
Играта со прозорецот: кој авион каде оди
Ако имате место до стакло, тоа е најевтиниот начин да поминат четириесет минути. Гледате надвор и измислувате приказни за секој авион што се движи. Нема точен одговор, нема потреба да читате ништо.
Кој авион каде оди
Не ви треба ништо освен две места до прозорецот и поглед кон писта. Играта трае дваесет до четириесет минути и е погодна за деца од 5 до 7 години. Се менувате: едниот избира авион, другиот измислува кој патува во него и зошто. „Во тој жолтиот има еден човек кој носи торта за баба си.“ Потоа ги менувате улогите. Ако детето заглави, помагате со прашање — што носат во багажот, дали има куче во авионот, дали некој ја заборавил капата. Успешна е кога детето само ќе покаже на следниот авион и ќе ја започне приказната, без вие да прашувате.
Тивка игра за седење: „Гледам нешто...“
Класиката функционира и на аеродромот, но со една промена — не по боја, туку по звук и по детаљ. Аеродромската сала е полна со еднакво сиви нешта и играта по боја завршува за три минути.
Гледам нешто што...
Материјали: ништо, само вие двајцата и едно место за седење. Времетраење: 10-15 минути, се повторува мирно два-три пати. Возраст: 5-7 години. Како: вие велите „гледам нешто што е тркалезно и помало од мојата дланка“, детето бара и покажува. Потоа е негов ред. За помалите деца додавате по еден совет на секои десет секунди, за седумгодишните — ниту еден. Успешна е кога детето само ќе измисли гатанка што вие нема да ја погодите од прв обид.
Кога детето веќе не сака да игра
Доаѓа момент — обично на четириесеттата минута — кога ништо не фаќа. Тогаш не предлагајте трета игра. Дајте задача.
- „Пази го ранецот, јас одам по вода. Те гледам од таму.“ — детето добива улога, не забава.
- „Кажи ми кога на екранот ќе се појави нашиот број.“ Му го покажувате бројот на летот и тоа го следи. Ова често издржува по петнаесет минути.
- „Избери каква посласт ќе земеме на морето утре.“ Изборот е меѓу две работи што вие однапред сте ги одредиле, и чини 1-2 €.
- Тивко броење: колку жолти куфери ќе поминат покрај нас додека чекаме. Без награда, само број што потоа му го кажувате на тато.
Честа грешка: телефонот како прв потег
Многу родители го даваат таблетот веднаш по проверката на багажот, за да си купат мир. Проблемот не е самиот екран, туку редоследот. Ако екранот е прв, сè после него изгледа досадно — ниту една игра со зборови не може да се мери со анимација, а детето тоа го знае. Резултатот е дека при обид да го земете телефонот назад добивате сцена токму на гејтот, пред сто луѓе.
Обратниот редослед функционира подобро: прво игрите, а екранот се остава за последните дваесет минути пред качувањето или за самиот лет, кога и онака ќе седите на едно место. Тогаш тој е алатка, а не појас за спасување што сте го фрлиле премногу рано.
Втора честа грешка: ветувања за време. „Уште малку и тргнуваме“ е бесмислено за петгодишно дете, бидејќи тоа нема поим колку е „малку“. Функционира само нешто видливо — „кога стрелката ќе стигне горе“ или „откако ќе го изедеме кроасанот и ќе изиграме две игри“.
Детето не прашува „кога тргнуваме“ за да го дознае времето. Прашува за да провери дали некој ја контролира ситуацијата.
Што да ставите во ранецот вечерта претходно
Не багаж за забава, туку три работи што брзо се вадат и не земаат место. Спакувајте ги заедно со детето вечерта — самото пакување е половина подготовка, бидејќи наутро тоа веќе знае што има внатре.
- Мало тефтерче и два молива. Не кутија со триесет фломастери што ќе се расфрлаат под седиштата.
- Едно конче или врска за чевли — доволно за десет минути игра со јазли и фигури.
- Нешто за џвакање што не се крши и не мириса силно. Солени стапчиња и вода се доволни.
И едно нешто што не е предмет: една приказна што ќе ја раскажете. За минатото лето, за тоа како вие сте летале за прв пат, за баба и морето. Раскажаната приказна држи дете на пет години подолго од која било играчка и не бара ништо освен глас.
Последните дваесет минути пред качувањето
Ова е најтешкиот дел — редот веќе се формирал, сите стојат прави, а детето е уморно. Тука игрите не функционираат. Функционира предупредувањето: „Сега ќе станеме, ќе чекаме прави околу десет минути, ти ќе го носиш својот ранец и ќе се држиш за мојот појас.“ Три конкретни работи, кажани пред да се случат. Детето влегува во редот со готов сценарио, а не со изненада.
И уште нешто: не се качувајте први. Ако летот има определени места, петте минути дополнително седење во салата се повредни од петте минути стоење право во ракавот на авионот.