Реновирање дома: како да го зафатите детето кога една соба е спакувана
Практични игри за деца на 5-7 години, додека мебелот е во ходникот, а половина стан е во кутии. Со точни материјали, време и мерило кога играта е успешна.
Гардеробата стои напречно во ходникот, каучот е покриен со фолија, а во детската соба има само гол ѕид и три кутии со натпис „садови". Детето кружи меѓу нив дваесет минути и повторува: „Ми е здодевно, каде ми е кутијата со животните?" Вие сте на телефон со мајсторот. Токму овој момент е темата тука.
Вообичаениот совет е да се извади таблетот и да се почека реновирањето да помине. Функционира — за еден час. Потоа детето е раздразливо, а навечер потешко заспива, бидејќи цел ден не се движело. Има подобар начин и тој е буквално пред вас: кутиите, фолиите, тесните патеки меѓу мебелот. Тоа е реквизит за кој во нормален ден би платиле пари.
Зошто реновирањето го иритира детето повеќе отколку што очекувате
На 5-7 години детето памти каде стои секоја работа. Кутијата со боички е на вториот рафт лево, а плишаното кученце спие од страната до ѕидот. Кога сето тоа ќе влезе во кутија, детето не губи играчки — го губи планот на својот дом. Оттука доаѓаат и прашањата на секои десет минути, и лутењето без причина.
Затоа првата задача не е да го занимавате, туку да му вратите една сигурна точка. Изберете едно место — агол во кујната, две квадратни плочки до балконската врата — и кажете јасно: „Ова е твојот агол до петок. Никој нема да става кутии тука." Ставете таму три-четири негови работи. Не десет. Три, кои тоа само ќе ги избере.
- Оставете детето само да одлучи кои три работи влегуваат во аголот — тоа е одлука што може да ја донесе само тоа, додека сè друго го одлучувате вие.
- Напишете со маркер на кутиите што има внатре и оставете детето да нацрта знак на нив — цртеж на топка, на книшка. Потоа само ќе наоѓа што бара.
- Кажете конкретен датум, не „наскоро": „Во вторник фарбаат, во четврток го враќаме креветот."
- Ако детето праша за нешто што е длабоко во кутија — запишете го на лист „работи што чекаат" и прочитајте го заедно кога ќе распакувате.
Ходникот со мебелот не е забранета зона, туку патека
Првиот инстинкт е „не допирај, не оди таму". Разбирливо е — има остри рабови и стакло. Но забраната функционира петнаесет минути, потоа детето е токму таму. Посигурно е ходникот да го претворите во игра со правила што сами ги измислувате.
Лавиринтот во ходникот
Ви требаат само креда или хартиена лепенка и десетина минути да залепите патека по подот меѓу мебелот. Играта е за деца од 5 до 7 години и трае 15-20 минути одеднаш. Детето минува по патеката, без да чекори настрана и без да допира ниту еден плакар — првиот пат бавно, вториот со чаша вода в раце, третиот на една нога. Вие броите на глас. Материјали: хартиена лепенка, креда, пластична чаша со малку вода. Опасните рабови претходно се покриваат со крпа или парче сунѓер. Играта е успешна ако детето само побара уште еднаш да помине и ако веќе минува без да гледа кон вас за дозвола.
Едно суштинско предупредување: проверете дали некој плакар не е нестабилно потпрен и дали нема стакло на висина под половина. Ако има — играта се пренесува во друга соба. Нема компромис по ова прашање.
Кутијата врши повеќе работа од новата играчка
Голема кутија, отворена од двете страни, е тунел. Исправена, со исечен прозорец — е кутче за продавница. Свртена наопаку — е маса. За дете од пет-шест години тоа не е компромис поради реновирањето, туку токму видот игра што најмногу го интересира: тоа само одлучува што е предметот.
Продавницата меѓу кутиите
Потребни се две-три празни кутии, лист и молив, и неколку монети — три-четири монети од по 10 и 20 центи, најмногу едно евро вкупно. Играта е за 5-7 години и обично трае 25-30 минути. Детето подредува на кутијата „стока": јаболко, чорап, кутивче, што му е при рака. Става цена на секоја работа — 10 центи, 50 центи. Вие сте купувач и зборувате на глас: „Сакам јаболко и чорап. Колку чинат заедно?" Потоа давате 1 евро и чекате кусур. Успешна е ако детето барем еднаш точно врати кусур без да му подшепнете и ако само измисли трет предмет за продажба што вие не сте го предложиле.
Ако едно дете чуе „не допирај" дваесет пати на ден, престанува да ги слуша зборовите, но не престанува да допира. Покорисно е да му дадете едно место каде сè е дозволено.
Кој ден од реновирањето е најтежок
Не првиот. Првиот е интересен — доаѓаат луѓе, чука се, сè е ново. Тежок е третиот и четвртиот ден, кога новината поминала, а собата сè уште е празна. Ако имате резерва од идеи, чувајте ги за тогаш. И ако денот е со мирис на боја или со многу прашина — детето воопшто не треба да биде во станот, играта се пренесува надвор или кај баба, без дискусија.
Честа грешка: „ќе му објаснам подоцна, кога ќе завршиме"
Родителот одлучува да не го оптоварува детето со детали — нели ќе се разбере само кога ќе ја видат готовата соба. Проблемот е што детето не чека молчешкум. Тоа си создава сопствено објаснување и тоа ретко е смирувачко: „Ми го фрлија креветот", „Нема да имам своја соба". Оттука доаѓаат и ноќните будења во тие денови, и ненадејното вкопчување во стар искинат плишанец кој со месеци не бил забележан.
Другата честа варијанта на истата грешка е ветувањето „ќе ти купиме нови работи за собата", без ништо конкретно да се случи денес. Детето чека нешто што не доаѓа до петок, и цела недела е незадоволно. Подобро е веднаш да го вклучите во нешто мало и видливо: тоа го избира бојата на закачалката, лепи налепница на својата кутија, брише една плочка со влажна крпа. Мало, завршено, денес.
- Не уредувајте „привремена детска соба" во дневната со сите играчки — детето ќе се навикне и потоа повторно ќе доживее преместување.
- Не работете со апарат што прави бучава додека детето е во соседната соба — подобро половина час надвор, отколку час објаснувања потоа.
- Не давајте му на детето да носи садови и стаклени кутии, колку и да сака да помага. Дајте му чорапи, книшки, меки играчки — тие не се кршат.
Три реченици кои вршат работа
Кога детето прашува по десетти пат кога завршува: „Денес е среда. Уште два дена има прашина, потоа го враќаме креветот. Сакаш да ја прецрташ средата на календарот?" Кога е вознемирено што неговите работи се во кутија: „Кутијата со животните е во кутијата со син знак. Утре наутро прво неа ја отвораме." Кога сака да помага, а не смее: „Ти чувај ја вратата — кажи ми кога некој доаѓа по скалите." Задачата е измислена, но е вистинска и детето тоа го чувствува.