Apartman Önünde Sulama ve Çim Biçme: 7-9 Yaş Çocuklar İçin Hortum ve Tırmıkla 2 Oyun
Apartmanın önündeki çimin haftalık sulanması, 'ıslanmamaya dikkat et' demekten ibaret değil, kurallı, yirmi dakikalık gerçek bir oyun olabilir. Hortum, tırmık ve çim torbasıyla hazır iki oyun, bir de yapmamanız gerekenler.
Cumartesi sabahı, haziran başı, apartmanın önündeki çim ayak bileklerine kadar uzamış ve biri çim biçme makinesini çoktan çıkarmış. Çocuk elinde hortumla sizden iki adım ötede duruyor, ne yapacağını söylemenizi bekliyor. Dört dakika sonra sıkılıyor, hortumu taşların üstüne bırakıp taş tekmelemeye gidiyor. Tanıdık bir sahne.
Alışılmış tavsiye 'hortumu ver, çocuklar suyu sever' şeklindedir. Ama hortum tutmak bir görev değildir — elinde bir nesneyle beklemektir. Başlangıcı, sonu yoktur, iyi yapılıp yapılmadığı da anlaşılamaz. Bu yüzden hortumsuz olduğu kadar çabuk sıkar.
Aşağıda tam bu senaryoda denediğim iki oyun var: siz çim biçerken çocuğun kendi bahçe payı ve kendi başarı ölçütü oluyor. 7-9 yaş arası çocuklar için yazıldı — bu yaşta çocuk artık yüze kadar sayabiliyor, tırmığı iki eliyle tutabiliyor ve 'sınırı geçersen baştan başlarsın' türünden bir kuralı anlayabiliyor. Yedi yaşından küçüklerde bunların çoğu işe yaramaz, çünkü tırmık onlardan daha uzundur.
'Hortumu tut' neden yardım sayılmaz
Fark, çocuğun 'bitirdim mi?' sorusuna kendisi cevap verebilmesinde. Hortumu tuttuğunda cevap tamamen size bağlıdır — ne zaman yeterli olduğunu siz söylersiniz. Sulanacak yedi kare olduğunda ve yüksek sesle saydığında, cevap onundur. Ve o zaman her ebeveynin bildiği cümle gelir: 'Anne, gel bak, kovaya kadar bütün şeridi bitirdim.'
İkinci nokta: çim biçme makinesi gürültü çıkarır ve taş fırlatır. Bu yüzden buradaki her oyun, çocuğu makinenin çalıştığı bölgenin dışında tutar — hatırlatmayla değil, kuralla. Kural, çim biçme makinesinin gürültüsü içinde bağırmaktan daha güvenilirdir.
Yedi Kare
Suyu açmadan önce çim şeridini, zaten orada olan işaret noktalarını kullanarak hayali karelere bölün — bir direk, bir çalı, bir rögar kapağı, bir bank. Genelde altı-yedi bölüm çıkar. Çocuk hortumu alır ve her kareyi, yirmiye kadar yüksek sesle sayarak sular. Yirminci sayıdan sonra bir sonraki kareye geçer. Kural tek: hortum, çim biçme makinesinin çalıştığı çizgiyi asla geçmez — makine yaklaşırsa çocuk basamağa oturur ve geçmesini bekler. Az şey gerekir: uçlu bir hortum ya da parmakla sıkıştırılmış bir su akışı, ilk kareyi işaretlemek için tebeşir ve bir çift lastik terlik. Tüm şerit için 15-20 dakika sürer. 7-9 yaş için uygundur; yedi yaşındaki bir çocukta ilk iki karede uç kısmını siz tutun. İşi başardı sayın: tüm kareleri atlamadan suladığında, parmaklarının altındaki çim ıslak olduğunda ve yoldan geçen komşuların ayakkabıları kuru kaldığında.
İki çocuğunuz varsa, ikincisine 'sayıcı' rolünü verin — sayının nerede kaldığını yüksek sesle takip etsin ve kare değişimini duyursun. İki hortumdan daha iyi çalışır, inanın.
Çim biçme makinesi hâlâ çalışırken çocuk ne yapmalı
İşte burada tırmık devreye giriyor. Haziran başında biçilen çim henüz taze ve ağırdır, kabarık yığınlar halinde toplanır ve tam da bu yığınlar ikinci oyunun malzemesidir. Tüm biçme işini bitirmeyi beklemeyin — çocuk arkanızda, zaten biçilmiş kısımda, makineden uzakta çalışabilir.
Torbayı önce kim dolduracak — şekil kuralıyla
İlk yarıyı biçtikten sonra çocuk çimi tırmıkla toplar, ama gelişigüzel değil: her yığın toplanmadan önce yuvarlak olmalı ve dizlerine kadar ulaşmalı. Bu şekil kriteri önemlidir, yoksa çocuk çimi tüm bahçeye ince bir tabaka halinde yayar. Yığınlar yüksek sesle sayılır — hedef beş-altı yığındır — ve ancak o zaman torbaya girer. İkinci bir torbanız ve ikinci bir çocuğunuz varsa yarışma gerçek anlamda başlar. Kısa saplı bir çocuk tırmığı gerekir (büyük yetişkin tırmığı çenesine çarpar), bir çim torbası, eldiven ve sonrası için nemli bir bez. 20-25 dakika ayırın. Yaş aralığı 7-9'dur, ama sekiz-dokuz yaşındakiler genelde torbayı kendileri kaldırır, yedi yaşındakiler ise torbayı açık tutar. Görev şu şekilde tamamlanmış sayılır: torba en az yarıya kadar dolu, biçilen alanda kalan yığın yok ve tırmık dişleri yukarı bakacak şekilde çime saplanmış değil, yerine kaldırılmış.
'Bu benim yığınım. Dokunma, o benim torbam için.' — bu cümle oyunun işe yaradığı anlamına gelir.
Sık yapılan hata: oyunu bir denetime çevirmek
Her iki oyunu da öldürmenin en hızlı yolu, çocuğun peşinden gidip düzeltmelerdir. 'Burayı sulamamışsın', 'bu yığın eğri olmuş', 'ver bana, sen çok yavaşsın'. Üç dakika içinde çocuk tek bir şeyi anlar: asıl işi yetişkin yapıyor, onun rolü ise değerlendirilmek. Ve çekip gider.
İşe yaramamasının bir diğer nedeni de kriterin zaten önceden belirlenmiş olmasıdır — yirmi sayım, dizlere kadar yığın. Kuralı en başta söylediyseniz, ortada tekrarlamanıza gerek yok. Üçüncü kare kuru kaldıysa, bunu tüm şerit bittikten sonra ve bir bilgi olarak söyleyin: 'Üçüncü kuru kalmış, ona on sayım daha verelim.' Bir eleştiri olarak değil.
Yirmi dakikayı tam bir saate nasıl yayarsınız
- Çocuğun sulamadan önce hangi karelerin kuru olduğunu kontrol etmesine izin verin — toprağa avucuyla dokunsun ve 'bu kuru', 'bu dünden beri hâlâ nemli' desin. Beş dakika sürer ve sonrasında sulamanın bir anlamı olur.
- Biçme işinden sonra torbadan bir avuç çim alıp güneşte bir naylon torbaya koyun. Gelecek cumartesi birlikte bakın — rengi ve kokusu değişmiş olacak. Bu, kompost hakkında en ucuz ders.
- Çocuğa bir 'bahçe planı' verin — üzerine şeridi çizip kareler için çentikler attığı bir A4 kağıt. Bir sonraki sefer plan cepten çıkarılıp kontrol edilir.
- Apartmanda başka çocuklar da varsa bölümleri önceden paylaştırın. Bir hortumda iki çocuk, ıslak tişörtler ve sıfır sulanmış çimle sonuçlanır.
- Ödüllerde tutumlu olun: büfeden 1-2 €'luk bir dondurma işe yarar, ama önceden söz verilmemişse — yoksa tüm iş bir ücrete dönüşür.
Böyle bir cumartesi saatinden geriye ne kalır
Üç somut şey. Çocuk, elinde hortumla yirmi sayımın ne kadar sürdüğünü bilir — bu, saatin dışında kendi gerçek zaman ölçüsüdür. Tamamlanmış bir işin nasıl göründüğünü bilir, çünkü kriter kendisininkiydi, sizin yorumunuz değil. Ve kendi bahçesini işaret noktalarından tanır: rögar kapağı, üçüncü çalı, bankın yanındaki direk. Eylülde, apartmanın önündeki çim sonbahardan önce son kez biçilirken, sormanıza gerek kalmadan hangi karenin kendisininki olduğunu söyleyecektir.