Gölgede Yarım Saat Kahve: Köy Bahçesinde Farklı Yaştan Üç Kuzen İçin Oyunlar
5 yaşındaki, 8 yaşındaki ve 11 yaşındaki birlikte, bir yetişkin araya girip tartışma çözmeden nasıl oynar? Yaş farkını kendiliğinden dengeleyen kurallara sahip iki hazır oyun.
Ağustos, öğleden sonra saat üç, bahçe kızgın taş ve kavrulmuş ot kokuyor. Kahvenizi koymuşsunuz, ceviz ağacının altına oturmuşsunuz, tam o sırada 5 yaşındaki geliyor: "Yavaş olduğumu söyledi, beni saymıyorlar." Bir dakika sonra 11 yaşındaki geliyor: "Onunla olmuyor, kuralları anlamıyor." Kahve soğuyor.
Alışıldık öneri, en küçük için oyunu basitleştirmektir. Bir kere deneyin, ne olduğunu görün: büyük olan dört dakikada sıkılır, saçmalamaya başlar; küçük kız oyunun kendisi için "ayarlandığını" hisseder ve daha da alınır. Basitleştirmek dengelemez — sadece üçünden ikisi için oyunu sıkıcı hale getirir. İşe yarayan farklıdır: aynı oyun, ama içinde üç farklı görev. O zaman kimse kimin daha hızlı olduğunu karşılaştırmaz, çünkü aynı şeyi yapmıyorlardır.
Köy bahçesinde neden daha kolay oluyor
Bahçenin doğal sınırları ve doğal "istasyonları" vardır — çeşme, odun yığını, ağaç, kapı, eski masa. Bunlar sizin uydurmanıza gerek kalmayan hazır işaret noktalarıdır. Apartmanda "üs"ün nerede olduğunu anlatmanız gerekir; burada sadece "çeşme" dersiniz, herkes anlar. İkinci avantaj gürültüdür: bahçede çocuklar bağırabilir, bağırmak da aksi halde tartışmaya dönüşecek gerilimin çoğunu tüketir.
Oturmadan önce rolleri dağıtmak için tam üç dakika ayırın. Bu üç dakika, sizin otuz dakikanızın bedelidir.
Tek bir oyunda üç farklı rol nasıl dağıtılır
- En büyük (10-11 yaş) karar vermeyi gerektiren bir rol alır: hakem, haritacı, zaman bekçisi. "Daha iyi oyuncu" değil, yetki sahibi kişi olur — sıkılmaması için bu yeterlidir.
- Ortanca (7-9 yaş) hareket ve hız gerektiren bir rol alır: koşar, saklanır, arar, sayar. Bu yaş hemen hareket etmek ve hemen başarmak ister.
- En küçük (5-6 yaş) sadece tekrar eden tek bir şey gerektiren bir rol alır: bir ses, bir nesneyi uzatma, bir kelime söyleme. Onun ötesinde sayı saymak yok, aynı anda üç kuralı akılda tutmak yok.
- Roller ortada el değiştirir — yoksa en küçük kendi rolünü "çocuk rolü" olarak görmeye başlar.
Üç Bekçinin Hazinesi
Sadece bahçede zaten var olan şeylere ihtiyacınız var: "hazine" için bir kova ya da karton kutu, altı ila sekiz küçük nesne (kapak, çakıl taşı, kozalak, eski bir kaşık) ve yere çizim yapmak için bir tebeşir ya da çubuk. Oyun 25-30 dakika sürer ve roller doğru dağıtıldığı sürece 5 ile 11 yaş arasında herkes için işler. Büyük olan nesneleri bahçede saklar, ama sadece altı saklama yerine hakkı vardır ve yere altı daire çizerek basit bir harita yapmalıdır — o haritacıdır ve aramaz. Ortanca arar; saklanan şeylere dokunma hakkı olan tek kişi odur. Küçük olan "termometre"dir: hazinenin başında durur ve ortanca bir saklama yerine yaklaştığında "sıcak!" diye bağırır, uzaklaştığında "soğuk!" der. Onun tek görevi budur ve oyun boyunca bunu yapar. Her şey bulunduğunda roller döner: küçük saklar (büyüğün yardımıyla sadece üç nesne), büyük arar, ortanca termometre olur. İki tur da siz sandalyenizden kalkmadan geçtiyse ve küçük en az on kez "sıcak!" diye bağırdıysa başarılı sayılır — bu, onun oyunun kenarında değil, tam içinde olduğu anlamına gelir.
Bir gölgelik, bir ağaç ya da iki direk arasına gerilmiş bir ip varsa, ikinci oyun daha da uzun sürer, çünkü birikimli bir sonucu vardır.
Karıncaların Köprüsü
İki sandalye ya da iki taş, aralarında beş altı metre mesafe, bir tahta ya da düz bir çubuk, ve kozalak, ceviz, mantar tıpa, küçük çakıl taşı gibi on kadar "yük" gerekiyor. Süre 20-25 dakika, yaş 5-11. Kural tektir: yük bir uçtan diğer uca yere düşmeden geçmeli ve hiç kimse tüm yolu tek başına taşıyamaz. Küçük olan başlangıçta durur ve yükü verir — onun sözü "hazır"dır. Ortanca yükü, tahtanın ya da çubuğun konulduğu ortaya kadar taşır ve kenara basmadan üzerinden geçmelidir. Büyük olan ortadan devralır ama bir zorlukla: yükü ters çevrilmiş avucunda ya da bir tahta üzerinde dengede taşır. Düşen yükleri sayarsınız. Amaç sıfır değildir — amaç ikinci turda birinci turdan daha az yük düşürmektir. Yük düşerse sadece bir adım geri gidilir, başa dönülmez; yoksa küçükler pes eder. "Hadi bir daha, daha az düşürürüz" dedikleri an başarılıdır — bu, oyunun artık onların olduğu ve sizin kahvenizi tazeleyebileceğiniz andır.
En sık yapılan hata: en büyüğü sorumlu ilan etmek
Mantıklı geliyor — on bir yaşında, küçüğe göz kulak olur. Ama pratikte bu bir rol değil, bir iştir. Yedi sekiz dakika sonra büyük olan oynamayı bırakır ve yönetmeye başlar: "Öyle değil", "Sana söylemiştim", "Bekle." Ortanca ona emir verilmesinden rahatsız olur, küçük kız birinin kendisine katlandığını hisseder ve sonunda üçü de size gelir — tam da kaçınmak istediğiniz şey.
"Sorumlu" ile "hakem" arasındaki fark söz olarak küçük, pratikte devasadır. Sorumlu, insanlardan sorumludur; hakem, kurallardan sorumludur. Ona somut bir şey verin: puanları o sayar, saati o tutar, yükün düşüp düşmediğine o karar verir. Yetkisi tek bir şeyle sınırlı olduğunda, onu keyifle kullanır ve gerisine karışmaz.
Aynı türden ikinci bir hata: sonunda ödül vaat etmek. "Kazanan 50 liralık dondurma alacak." O zaman oyun artık oyun değil, sonucu belli bir yarıştır; beş yaşındaki ile on bir yaşındaki arasında bir yarışta kazanan önceden bellidir. Sonunda bir şey istiyorsanız, herkese ortak ve sonuçtan bağımsız olsun — örneğin her iki tur da oynandığında üçüne de soğuk çay.
"Termometre benim, ne zaman sıcak olduğunu ben söylüyorum!" — en küçük çocuk rolünü gururla anlatıyor, sayılmadığından şikayet etmiyorsa, oyun doğru kurulmuş demektir.
Oturmadan hemen önce yapmanız gerekenler
- Ne zaman biteceğini yüksek sesle söyleyin: "İki tur oynayacaksınız, sonra bana gelin." Beş yaşındaki bir çocuk "yarım saat"i anlamaz, ama "iki tur"u anlar.
- Sınırı elinizle gösterin: "Çeşmeden kapıya kadar. Daha ileri gitmek yok." Tek cümle, gösterilerek, uzun uzun anlatılmadan.
- Rolleri isim isim dağıtın ve her birine kendi rolünü iki kelimeyle tekrarlatın. Küçük olan tekrar edemiyorsa rol fazla karmaşıktır — tek bir sese indirin.
- Tartışma çıkmadan önce ne yapacaklarını konuşun: "Anlaşamazsanız o tur berabere sayılır ve baştan başlarsınız." Bu, size gelmenin anlamını ortadan kaldırır.
- Masaya su ve bardak koyun. Kesintilerin yarısı su için, kavga için değil.
Ve pek söylenmeyen bir şey daha: yarım saat çok uzun bir süredir. İlk seferde on yedi dakika çıkarabildiyseniz bu bir başarısızlık değil, bir başarıdır. İkinci gün aynı oyun daha uzun sürer, çünkü kurallar artık bilinmektedir ve yeniden anlatılmasına gerek yoktur. Bu yüzden oyunu her öğleden sonra değiştirmeyin — tekrar, ceviz ağacının altındaki sürenizi uzatan şeydir.