Најдобриот другар е во друго паралелка: игри со кои детето ќе си најде другар во одделението
Кога најдобриот другар остане во другото паралелка, советот „само заговори некого“ ретко помага. Еве три игри и едноставен план за првите две недели, со кои детето од 8 до 10 години ќе си најде другар во одделението, без да го изгуби стариот.
„Марија е во „Б“, а јас останав сама во „А“.“ Ова го рече Ема штом влезе во кујната на 15 септември, уште пред да ја остави ранцето. Цело лето ги броеше деновите, бидејќи двете требаше да седат на иста клупа. Сега меѓу нив има ходник и две врати.
Статијата е за деца од 8 до 10 години, отприлика од второ до четврто одделение. Првооделенците допрва се запознаваат со сите и таму раздвојувањето со еден другар не боли толку. На осум-девет години веќе постои „најдобар другар“, заеднички шеги и место крај прозорецот што било „нивно“. Затоа и загубата се чувствува посилно.
Зошто „само оди и заговори некого“ не помага
Ова е првото што го кажуваме, и е со добра намера. Само помислете како вашето дете се спријателило со Марија. Едвај некоја од нив прашала „Сакаш ли да бидеме другарки?“. Поверојатно е дека неколку дена по ред играле исто нешто: фрлале топка, цртале коњи или заедно чекале во редот за ужина. Разговорите дошле подоцна.
Значи вашата задача не е да го натерате детето да зборува. Задачата е да му дадете повод да биде до истото дете неколку пати. И уште нешто: новиот другар не го заменува стариот. Детето не треба да бира меѓу Марија и одделението.
Кого всушност го гледа детето во одделението
Во првите денови децата велат „Никој не е интересен“. Обично тоа значи „Не сум гледал“. Првата игра се игра дома и му помага на детето да ги забележи соучениците.
Карта на одделението
Ви требаат лист А4, боички и три лепливи ливчиња. Трае околу 15 минути и е погодно за деца од 8 до 10 години. Детето ја црта училницата одозгора: правоаголник за просторијата и квадратчиња за клупите. Ги впишува имињата што ги паметело, без разлика дали се пет или петнаесет. Потоа на секое ливче пишува по едно нешто што го забележало кај некој ученик: „Никола има тетратка со диносауруси“ или „Сија прва трча кон клупата во дворот“. Прашувајте само што прави детето, не дали го сака: „А во големиот одмор што прави Никола?“. Успех е ако детето наведе барем двајца соученици и за секого каже по едно конкретно нешто што го прави во одморот.
Во следните денови сменете го и прашањето по училиште. Наместо „Со кого игра?“, на кое одговорот често е „Со никого“, пробајте:
- „Кој денес се смееше најгласно во одделението?“
- „Што играа децата крај чешмата?“
- „Кој донесе нешто интересно?“
- „Имаше ли некој што исто беше сам во одморот?“
Играта што се носи во ранецот
Идејата е едноставна: во ранецот да има мала игра што не се игра сам. На пример гумичка за скокање што чини 2-3 €, шпил карти за „Војна“ или превиткан лист со нацртани полиња за морски шах. Гумичката е особено погодна бидејќи некој мора да ја држи. А да побараш помош е многу полесно отколку да понудиш пријателство.
„Ми требаат двајца да ја држат гумичката. Ќе држиш ли?“
Една игра, три одмора
Ви треба една игра за најмалку двајца, што чини од 1 до 5 €, или само лист и хемиско пенкало. Се игра по 10-15 минути во големиот одмор три дена по ред и е за деца од 8 до 10 години. Правилото е едно: истата игра, во исто време, на исто место. Дома детето избира кого да покани од картата на одделението и си го кажува реченицата на глас. На третиот ден соучениците веќе знаат дека „крај клупата се скока гумичка“, и некој може сам да дојде. Успех е ако истото дете игра барем во два различни дена или само праша „Ќе играме ли пак утре?“.
Како да го подготвиме детето за „не“
Децата често се откажуваат по првото одбивање и заклучуваат дека „никој не ги сака“. Одбивањето може да се вежба однапред, како што се вежба таблицата за множење.
Проба со три одговори
Не ви треба ништо, а со поосетливите деца можете да користите две плишени играчки што „зборуваат“ наместо вас. Трае околу 10 минути и е за деца од 8 до 10 години. Вие сте ученикот, а детето кани. Играте три круга. Во првиот одговарате „Да“, во вториот „Не сега“, а во третиот се правите дека не сте чуле. Пред тоа детето си избира една резервна реченица, на пример „Добро, утре пак ќе бидам крај клупата“. Потоа ги менувате улогите. Успех е ако детето ја каже поканата без да ве погледне за помош, и во вториот круг спокојно одговори со резервната реченица, наместо да каже „Нема врска“ и да се сврти.
Што се случува со старото пријателство
Дајте му одредено место, наместо да го оставите на случајност. На пример секоја среда по училиште во паркот или секој петок во големиот одмор крај липата во дворот. Кога детето знае кога ќе ја види Марија, престанува да ја бара по ходникот во секој одмор. Така останува слободно за своето одделение во другите денови. Ако можете, договорете го ова со родителите на другото дете уште првата недела.
Чести грешки и зошто не функционираат
- Секој ден прашувате „Најде ли другар?“. Прашањето станува испит и детето почнува да се срами или да измислува. Подобро прашајте што играле.
- Уште првата недела ѝ се јавувате на мајката на некој ученик за да закажете средба. Така вашето дете завршува со дете кое не го избрало, а другото се чувствува обврзано. Почекајте додека детето само не спомене едно име барем два пати.
- Велите „Марија веќе си има нови другарки, заборави ја“. Детето почнува да го брани старото пријателство и се затвора за новото.
- Ветувате дека ќе го преместат назад. Ако тоа не се случи, септември минува во чекање наместо во запознавање на одделението.
- Купувате скапа играчка за да привлече деца. Децата се собираат околу играчката, не околу детето. Гумичка за 2 € бара соучениците да играат заедно, а таблетот не.
План за првите две недели
- Денови 1-3: картата на одделението и новите прашања по училиште.
- Денови 4-5: пробата со трите одговори и избор на игра за ранецот.
- Втора недела: три последователни одмора со иста игра.
- На крајот на втората недела: одредете ден за средби со стариот другар и, ако детето веќе спомне некого, предложете да го поканите во паркот.