Перење во среда навечер: 6 игри за сортирање со дете на 5-7 години
Како да го претворите неделното перење во подрумот или бањата во дваесетминутна игра со сортирање по боја, мирис и програми — без да ја продолжите вечерта.
Среда, скоро осум часот. Кошот е полн, машината во подрумот чека, а детето се врти околу вас и прашува кога ќе играте. Обично тука се случува едно од двете: или го праќате во другата соба со телефон, или му давате да ги „додава“ алиштата едно по едно, што всушност го продолжува перењето за петнаесет минути. Постои и трета опција — таа во која детето не додава, туку одлучува.
Зошто „нека ми помогне со перењето“ обично не функционира
Помагањето е здодевно бидејќи во него нема избор. Додавањето чорапи е лента - детето не размислува, само ги движи рацете. Сортирањето е токму спротивно: тоа е одлука која може да биде точна или погрешна, и детето тоа веднаш го чувствува. Затоа игрите подолу не се преправено домаќинство. Секоја од нив бара дете на 5-7 години да набљудува нешто (боја, етикета, мирис, тежина) и да го стави во група.
И уште нешто важно за околината. Подрумот и бањата не се неутрални простории - таму има детергенти, капсули, омекнувач. Првото правило кое го изговарате гласно уште пред да почнете е едно и едноставно: „Ти допираш алишта. Јас допирам шишиња.“ Повторувајте го секоја среда додека не стане автоматско. Игрите понатаму се составени така што детето да нема никаква причина да посегне по некое средство.
Како се сортира по боја кога детето гледа само „шарено“
Возрасниот сортира на бело, темно и шарено. За петгодишно дете тоа е премногу апстрактно - тој гледа сина маица со жолто мече и едноставно не знае каде оди. Затоа не прашувајте „ова каква боја е“, туку „ова е повеќе темно или повеќе светло“. Прашањето со две можности го решава проблемот веднаш, а децата кон седмата година почнуваат сами да ја разликуваат третата купчина.
Трите острови
Ви требаат малку работи: три пешкири или три стари калифки, поставени на подот пред машината, и кошот со алиштата. Трае помеѓу 8 и 12 минути и е за деца од 5 до 7 години. Поставете ги пешкирите и дајте им имиња гласно - Белиот остров, Темниот остров, Шарениот остров. Детето вади по едно парче алишта и го фрла на својот остров, а вие броите заедно на глас: „Дванаесет на Темниот!“ Ако се двоуми, поставете го прашањето со две можности. Правило кое ја чува вечерта од расправии: штом алиштето слегло на островот, не се преместува. Ако згреши, преместувањето е ваша работа и се случува тивко, додека детето веќе вади следно. Сметајте дека успеало ако детето само распределило најмалку десет алишта и го именувало островот пред да го пушти алиштето од раката.
Сортирање по мирис: сетило за кое никој не смислува игра
Децата разликуваат мириси многу поуверено отколку што ги опишуваат. Затоа разговорот околу перењето е погоден - тука мирисите се јасни и безбедни: испотена маица од дворот, сув чист пешкир, влажна крпа заборавена од вчера. Не барате од детето да мириса детергент, никогаш. Работите само со текстил.
Носот знае
Ви требаат четири предмети од кошот и уште два чисти од плакарот, плус едно столче на кое детето седи. Десет минути, погодно за 5-7 години, а од шестата година станува уште поинтересно бидејќи детето почнува да смислува свои описи. Покажувате парче алишта, детето го мириса од растојание една педа и пресудува само со два збора: „за перење“ или „чисто“. Потоа го додавате прашањето кое всушност го развива речникот - „а на што ти мириса?“ Одговорите ќе бидат смешни и токму затоа се паметат: „на двор“, „на креда“, „на баба“. Двете чисти алишта се контролните - ако детето ги препознае и двете и не ја помеша влажната крпа со чистата, играта е успешна. Ако му е тешко, тоа е нормално, само повторете утре со други две алишта.
Сортирање по програма: етикетите како таен код
Панелот на машината за перење е полн со симболи кои и возрасните не ги разбираат до крај. За дете тоа е готова азбука. Не му давате да притиска копчиња - му давате да чита етикети и да проверува дали бројот на етикетата се совпаѓа со бројот кој вие сте го избрале.
Детективот на етикети
Ви требаат пет алишта со етикети од внатрешната страна, лист хартија и молив, и околу 12 минути време. Играта е за 6-7 години бидејќи бара препознавање броеви до 60. Детето ја наоѓа етикетата - тоа само по себе е мала задача, етикетите се кријат во јаката или во страничниот шев - и го бара кругчето со бројот. Ги запишува броевите на листот еден под друг. На крајот го барате најмалиот: „Оваа маица бара триесет степени. Значи целата купчина се пере на триесет, инаку ќе ѝ стане тесна.“ Направете ја грешката намерно еднаш гласно, за да има што детето да поправи. Успеало е ако детето самостојно нашло најмалку три етикети и точно го посочило најнискиот број.
Три брзи игри за сортирање кога немате дваесет минути
- Тешкото и лесното: детето ги редува извадените мокри алишта од најлесно кон најтешко, пред да ги закачите. Трае три минути и функционира изненадувачки добро со петгодишни деца.
- Пар по пар: ги истурате чорапите на подот и мерите една минута. Колку пара успева да собере? Следната среда споредувате со претходниот резултат - бројката се памети цела недела.
- Погоди го следното: пред да посегнете во кошот, детето погодува кое парче алишта ќе го извадите. Едно погодено од секои пет обиди е добар резултат и детето тоа брзо го сфаќа.
Најчестата грешка: претворање на играта во обврска
Примамливо е по две успешни средни вечери да кажете: „Ајде, сортирањето е твоја обврска.“ Оттаму натаму играта умира за околу една недела. Причината е едноставна - додека детето сортира зашто е интересно, се труди; штом стане обврска, единствената негова цел е брзо да заврши и купчините стануваат небрежни. Чувајте ја конструкцијата: вие објавувате дека почнувате, детето се вклучува ако сака, а вечерта продолжува на ист начин без разлика на одговорот.
Втора честа грешка - поправање гласно. Дете фрла сива маица кај белите, вие велите „не, тоа е темно“ и расположението паѓа за едно скалило. Сивото навистина е спорно, дури и за возрасни. Преместувајте тивко и коментирајте само она што излегло точно.
Илустративен пример каков заклучок можете да очекувате: детето мириса две алишта и вели дека едното мириса на дворот, а другото на ништо - па значи, тоа на ништо е чистото.
Што останува по пет недели
Не очекувајте детето да почне да пере. Очекувајте нешто покорисно: кон петтата-шестата среда тоа само ќе се појави во подрумот, ќе го погледне кошот и ќе каже колку купчиња ќе станат. Тоа е предвидување според она што го гледа - истата вештина која потоа му треба кога ги подредува боите во задача по математика. И уште: неговите алишта престануваат да завршуваат под креветот, бидејќи веќе е јасно каде одат. Ако сакате да го одбележите напредокот, залепете лист на ѕидот и ставајте по една цртичка секоја среда - по десет цртички некоја мала работа за пет евра од книжарница е доволна, но самиот лист обично функционира подобро од наградата.