Роденден во училиште без хаос и без испразнета кеса: планот за 7-9 години
Не тортата и не подарочните кеси го прават празникот незаборавен, туку 20-те минути во кои детето е во центарот на вниманието. Еве како се организира роденден во училиште со буџет под 20 €.
Понеделник наутро, 7:40. Носите две кутии колачиња, кеса со балони и најлонска кеса со 24 подарочни кесички, што сте ги полниле до полноќ. Во 10:15 наставничката ги дели колачињата, децата ги изедуваат за четири минути, кесичките се отвораат на скалите, а навечер детето ви вели: „Беше... нормално.“ Потрошиле сте близу 40 €, спиеле сте пет часа, а резултатот е едно „нормално“.
Проблемот не е во парите. Проблемот е што никој не испланирал што точно ќе се случува во тие дваесет минути помеѓу ѕвончето и чистењето. Колачињата се реквизит, не сценарио.
Зошто на 7-9 години празникот се потпира на внимание, а не на слатко
Во прво одделение на детето му е доволно да му ја испеат песничката. До второ-трето одделение работите се менуваат — веќе постојат пријателства, има и деца што се чувствуваат настрана, а роденикот многу добро чувствува кој дошол да го поздрави и кој дошол за кексче. Затоа на оваа возраст функционира сѐ што му дава на роденикот улога: да дели, да избира, да води нешто. И функционира сѐ што им дава на другите деца повод да кажат нешто конкретно за него.
Едно осумгодишно девојче ми раскажа дека нејзиниот најубав роденден во училиште бил токму оној на кој немало торта — наставничката поделила ливчиња и секој напишал по една реченица за неа. Си отишла дома со дваесет и две ливчиња. Трошок: нула.
Прво сценариото, потоа списокот за купување
Седнете со детето вечерта претходно, со лист хартија, и распишете ги дваесетте минути по ред. Буквално вака:
- 0-3 мин: делење на слатко — роденикот дели сам, не родителот
- 3-8 мин: една игра што не бара станување од клупите
- 8-15 мин: „ѕидот со зборови“ или онаа активност што сте ја избрале за втора
- 15-18 мин: роденикот вели фала и ги собира ливчињата
- 18-20 мин: чистење — секое дете си ја фрла својата салфетка
Овој лист оди кај наставничката ден порано, не наутро на самиот празник. Наставникот има план за часот и роденденот треба да се вклопи во него, а не обратно. Една порака од типот „Утре Мартин слави роденден, носам колачиња, имам идеја за 15-минутна игра, кажете ми кога ви е згодно“ решава деведесет проценти од напнатоста.
Две активности што вредат повеќе од подарочните кесички
Ѕидот со зборови
Ви требаат само исечени шарени ливчиња — по едно за секое дете во одделението, и неколку фломастери, што и онака стојат во ранецот. Трае околу 10 минути и е за деца од 7 до 9 години, што веќе пишуваат самостојно. Секое дете пишува по една реченица што започнува со „Ми се допаѓа што ти...“ — не „среќен роденден“, туку нешто конкретно: „Ми се допаѓа што ме почека на автобусот“. Роденикот ги собира во ковертче и си ги носи дома. Сметајте дека проработило ако барем две третини од речениците опишуваат конкретна случка, а не општа желба. Ако видите шест исти „биди здрав“, следниот пат кажете три примери на глас пред децата да почнат да пишуваат.
Осум прашања за роденикот
Ви требаат лист, пенкало и штоперицата на телефонот — ништо повеќе. Играта трае 8-10 минути и најдобро оди со деца на возраст 7-9 години. Роденикот застанува пред одделението и одговара на прашања „да или не“, што му ги поставуваат соучениците: „Јадеш ли спанаќ?“, „Се плашиш ли од висина?“, „Го гледаше ли овој филм?“. Правилото е едно — само прашања на кои се одговара со да или не, и никакви прашања за домот, семејството или парите. Осум прашања, потоа следниот. Знаете дека проработило ако по играта барем три деца кажат нешто што не го знаеле претходно: „Јас не знаев дека тој свири гитара.“ Ако прашањата тргнат кон задевање, наставникот запира со реченицата „следното прашање е за нешто што ти се допаѓа“ — тоа го враќа тонот за секунди.
Колку реално чини сето ова
Домашен колач, сечен на 25 парчиња, чини околу 5-6 € за состојките. Пакет салфетки — под 1 €. Шарени ливчиња и фломастери обично веќе ги имате. Ако сакате нешто купено, земете едно големо нешто, а не дваесет и пет мали: еден пакет вафли или бисквити од 4-5 € ја врши истата работа како кесичките за кои сте платиле 30 €, а завршуваат во кошот до крајот на денот.
Ако детето инсистира на подарочни кесички, направете ги сами и ограничете ги на едно нешто во секоја — на пример по едно моливче со името на детето напишано на рака. Излегува околу 6-8 € за целото одделение.
Најчестата грешка: празникот да биде за родителите
Тематска декорација, фотограф, аниматор во костум, три вида торта. Изгледа прекрасно на фотографии, и токму тука е замката — организирано е за фотографијата, не за детето. На 7-9 години децата не го паметат декорот. Паметат дали биле избрани во тим, дали некој им кажал нешто убаво и дали роденикот бил задоволен.
Има и попрактична страна. Колку е поголема продукцијата, толку повеќе време оди за подготовка и расчистување, толку понервозен станува родителот и толку пократок му е фитилот кога нешто ќе тргне наопаку. А нешто секогаш тргнува наопаку — сокот се истура, две деца се караат за последното парче, некој заплаче зашто не бил избран. Празник со два реквизита ги поднесува таквите изненадувања. Празник со дваесет реквизити се распаѓа.
Втората најчеста грешка е тортата со крем и свеќички во училницата. Се сече бавно, се валка, бара чинии и вилушки, а некои деца имаат прехранбени ограничувања и остануваат да гледаат од страна. Кексчињата на порции го решаваат сето тоа наеднаш — прашајте однапред кај наставникот дали во одделението има дете што не јаде одредени продукти, и понесете две-три алтернативни парчиња.
Ако од празникот извадите сѐ што чини пари, треба да остане нешто. Ако не остане ништо — не сте организирале роденден, туку сте купувале.
Што остава по празникот
Навечер одвојте пет минути и прашајте го детето кој момент му бил најубав. Не „дали ти се допадна“ — на тоа прашање одговорот е секогаш „да“. Туку „кој момент“. Одговорот ќе ви каже што да повторите догодина и што да прецртате. Обично се испостава дека скапото нешто воопшто не е спомнато.
И не фрлајте ги напишаните ливчиња. Нивната вистинска употреба доаѓа подоцна — на денот кога детето ќе ви каже дека никој во одделението не го сака. Тогаш дваесетина реченици напишани со детски ракопис работат нешто што ниту еден родителски разговор не може да го направи: покажуваат, наместо да убедуваат.