Veli toplantısı sırasında çocuk ne yapmalı
Ekim sonunda veli toplantısı için öğretmeni kapının önünde beklerken 7-9 yaş için somut oyunlar: koridorda elde hiçbir şey yokken oynananlar ve sınıfta sessizce yapılabilecekler. Artı, tam da bu durumda telefonun neden en kötü seçim olduğu.
Saat altı buçuk, dışarısı çoktan kararmış. Veli toplantısı için geldiniz ve 3-B sınıfının kapısı önünde mont elinizde bekliyorsunuz. Öğretmen sizden önceki veliyle hâlâ konuşuyor. Çocuğunuz koridordaki bankta oturmuş, bacaklarını sallıyor. Dördüncü dakikadan sonra o cümleyi kuruyor: "Daha ne kadar var ama?" On dakika sonra artık fayans çizgilerinde yürüyor, panodaki resimlere dokunuyor.
Alışılagelen tavsiye telefonu vermektir. İşe yarar — yaklaşık yirmi dakika. Ama sonra öğretmen tam kapıyı açtığı anda telefonu elinden almak gerekir ve siz notlar hakkındaki konuşmaya küskün bir çocukla girersiniz. Koridordaki sorun sıkılmak değildir. Sorun, beklemenin belli bir sonu olmaması ve sizin önerdiğiniz her uğraşın da sonu olmamasıdır. Net bir bitişi olan oyun ikisini de çözer.
Veli toplantısı beklerken telefon neden kötü bir seçim
Ekran süresi yüzünden değil — kesilme anı yüzünden. Telefondaki oyun, dışarıdan biri durdurunca biter. Yani çocuk sınıfa en huzursuz haliyle girer, siz de veli toplantısına özürle başlarsınız. Kendiliğinden biten bir oyun ise — onuncu eşyada, üçüncü kelimede, kâğıt bitince — çatışmasız sona erer. Yine de telefon verecekseniz, önceden şunu söyleyin: "Kapı açılana kadar" ve bunu yüksek sesle belirtin. Fark cihazda değil, önceden uyarmakta.
Beklemenin ne kadar süreceğini söyleyin — bilmeseniz bile
Yedi yaşındakilerde "biraz daha" kavramı yoktur. Bu yüzden zamanı sayılabilir bir şeye dönüştürün. "İki veli daha çıkana kadar bekleyeceğiz" ifadesi "on beş dakika"dan daha iyi işe yarar, çünkü çocuk sayının azaldığını gözleriyle görür. Banklı bir koridorda şu da işe yarar: "İçeriden sandalye sesi duyduğumuz her seferinde bir yer kayarak bu bankın sonuna gelene kadar."
Sessiz Eşya Avcısı
Fazla bir şeye ihtiyacınız yok — sadece olduğu haliyle koridor ve isterse çocuğun not almak için ajandanızdan bir kâğıt parçası. Oyun 8-12 dakika sürer ve 7-9 yaş içindir. Çocuğa banktan kalkmadan, sadece bakarak bulması gereken yedi şeylik bir liste verirsiniz: yuvarlak bir şey, sarı bir şey, panolardan birinde "R" harfi, kendisinden daha uzun bir şey, kendisininkinden farklı bir çift ayakkabı, ahşaptan yapılmış bir şey ve kendi sınıfında olmayan bir şey. Bunları parmağıyla işaret ederek ve fısıldayarak gösterir. İki dakikada bir şeyi bulamazsa başka bir maddeyle değiştirirsiniz — takılıp kalmaz. Yedi şeyden en az beşini banktan kalkmadan bulduğunda başarılı sayılır.
Veli toplantısında çocuk içeri girerse ne yapmalı
Ekim sonunda veli toplantısı genelde uzun sürer ve bazen çocuk sizinle içeri girer. O zaman kural tektir: uğraş sessiz olmalı ve sizin ilginizi gerektirmemeli. Onu iki sıra arkanıza bir sıraya oturtursunuz — yanınıza değil, çünkü kolunuzu çekiştirir. Ve ona sonu olan bir şey verirsiniz.
Sınıfın Haritası
Bir A4 kâğıt ve kurşun kalem gerekir — çoğu zaman çantanızda vardır, yoksa öğretmen dolapta bulundurur. 15-20 dakika içinde çocuk, sınıfı tıpkı bir kuşun yukarıdan gördüğü gibi kuşbakışı çizer: sıralar, tahta, dolap, pencereler, çöp kutusunun yeri, kendi yeri. Görev 7-9 yaş içindir ve net bir kuralı vardır — odada olan her şey kâğıtta da olmalı, ama hiçbir şey yandan çizilmez, sadece yukarıdan. Büyük çocuklar sayı da ekleyebilir: "14 sıra, 3 pencere." Kâğıtta en az sekiz farklı eşya belirginse ve siz çocuğa sormadan hangi sıranın onunki olduğunu anlayabiliyorsanız başarılı sayılır.
Koridor için elinde hiçbir şey olmadan oynanan üç oyun
- "Kapıdaki üç kelime" — çocuğa yakınlarda bir yerde yazılı gördüğünüz bir kelime söylersiniz, o da aynı harfle başlayan üç eşya bulmalıdır. Sonra rolleri değiştirirsiniz. Üçüncü turda biter.
- "Kaç adım" — çocuk banktan çeşmeye kaç adım olduğunu tahmin eder, sonra gidip sayar. Tahminle gerçek sayı arasındaki fark puandır. Üç farklı hedefle oynanır ve toplanır.
- "Donmuş nöbetçi" — çocuk hareketsiz durur ve siz izlerken içinden otuza kadar sayar. Gülümsemesi tutmazsa baştan başlar. Üç başarılı turda hiç ses çıkarmadan beş dakika geçirmiş olursunuz.
Sık yapılan hata: "Sonra sana bir şey alırım" sözü
Anlaşılır bir durum — çocuk sızlanıyor, siz sınıfın eşiğindesiniz ve şöyle diyorsunuz: "Uslu durursan sana marketten bir şey alırım." Birkaç liralık küçük bir şeydir, anında işe yarar ve tam da bu yüzden tuzaktır. Bir sonraki sefer çocuk sızlanmaya daha erken başlar, çünkü sonucu getiren şeyin sızlanma olduğunu öğrenmiştir. Veli toplantıları tüm öğretim yılı boyunca — eylül ortasından haziran ortasına kadar — tekrarlandığından, yılbaşına gelindiğinde fiyat çoktan değişmiş olur ama beklenti sabitlenmiştir.
Diğer hata daha sessizdir: her üç dakikada bir "biraz daha" demek. Dördüncü seferden sonra bu ifade tüm anlamını yitirir ve çocuk zaman konusunda size güvenmeyi bırakır — parkta "beş dakikaya gidiyoruz" dediğinizde bile. Daha dürüst olanı şudur: "Ne kadar süreceğini bilmiyorum. Bitmek üzere olduğunu görünce sana söylerim." Ve sonra gerçekten söyleyin.
Kendiliğinden biten oyun asla sahne yaratmaz. Sizin kestiğiniz oyun ise neredeyse her zaman yaratır.
Veli toplantısı öncesi çantaya ne koymalı
- Dörde katlanmış iki A4 kâğıt — hiç yer kaplamaz ve harita, tombala ve ev çizimi için yeter.
- Kurşun kalem ve silgi, keçeli kalem değil — keçeli kalemler sıralara ve montlara bulaşır.
- Ambalajı hışırtı yapmayan, sessiz atıştırılabilecek bir şey: poşet yerine peçeteye sarılı bir çörek.
- Yedek ince bir mont ya da hırka — ekim sonunda koridorlar akşamları artık ısıtılmaz, üşüyen çocuk sabırsız çocuktur.
Ve en çok işe yarayan son şey: çocuğa önceden ne olacağını anlatın. "İçeri gireceğiz, kapının önünde bekleyeceğiz, içeride ben öğretmenle yaklaşık yirmi dakika konuşacağım, sen arkada oturup resim çizeceksin, sonra çıkacağız ve evde sana senin hakkında ne söylediğini anlatacağım." Son kısım önemlidir. Koridordaki huzursuzluğun büyük bölümü, çocuğun kendisi hakkında konuşulduğunu hissedip ne konuşulduğunu bilmemesinden gelir. Ona söyleyeceğinize söz verin — ve sonra her şeyden önce somut ve güzel bir şey söyleyin.